Valentine's Day is a day of love, closeness and tender gestures. Some people plan it for weeks, organizing big dinners, flowers and gifts, but in our country this holiday has taken a completely different, but equally beautiful form. It was a day full of surprises, emotions and small but significant gestures. It all started with a morning walk with my beloved wife to work.
There was no hurry, there were no nerves, we left early enough, so it was just us, walking together through the city on a cold morning, talking about everything and nothing. I love those moments when I can see her off, because it's one of the few occasions during the day when we can be just the two of us, especially since our children can be very absorbing. When we got to the kindergarten, we said goodbye and I went back home, where our children were waiting for me, ready for their little Valentine's Day missions.
Sara, as Sara is – creative, full of energy, I commissioned her to assemble a LEGO orchid flower set for her mother. Oskar, on the other hand, in the spirit of simplicity and classics, also put the word "LOVE" together, LEGO, which I bought yesterday in secret from my wife. They were both completely absorbed in their work, concentrating on every detail. It was more than just fun, they put their hearts into it, wanting to make Mom happy.
In the midst of this creative atmosphere, I received an unexpected message on my phone about a shipment that my wife had been waiting for impatiently and that she had been reminding me of in the morning. I couldn't let her wait for her any longer, she would think that I forgot about her, because the same message should come to her phone, so I immediately went into action. It turned out that these bags were for gifts from children from her kindergarten for their grandparents for Grandmother's and Grandfather's Day, which was to take place in the kindergarten on Monday. I couldn't delay, delivering this parcel became my most important mission at this point. I quickly took the package and set off again to the kindergarten.
My wife was surprised by my quick return, but she was even happier to see the package. They were just handbags, someone might say, but for her they meant something more, the ability to button everything up and prepare the children for an important event. The smile on her face made up for all my haste. After a short exchange of words, I had to go back, because at home there were children waiting for me and LEGO gifts they were assembling.
As soon as I crossed the threshold, my children were happy to present their finished works, I was surprised how quickly they went. Judging by their proud expressions, I knew it would be a special gift for their mom. Sara was holding a flower, and Oskar was proudly pointing to the perfectly arranged "LOVE". Their eyes sparkled with excitement, they couldn't wait for their mom to get her surprises.
When the right moment came, I packed my gifts into my bag and set off to meet my beloved. My heart was beating faster because I knew that this day was already special, and it had not yet reached the end. When I got to the kindergarten and saw her leaving, I felt this familiar thrill of emotion, despite the years I still react to the sight of her like a teenager in love.
She came up to me with a smile and I took out a surprise. When she opened the bag and saw what I had prepared, she first stared at the LEGO gifts for a moment, and then her eyes glazed over with tears. There was everything in them, emotion, joy, love and this incredible warmth that makes you feel really needed.
I didn't expect it," she whispered, wiping a tear from her cheek.
–Thank you...
She hugged me tightly, as if she wanted to keep this moment forever. And then, with a little embarrassment, she added:
I'm sorry I don't have anything for you...
I just smiled and kissed her forehead.
I have you and the children," I replied. "And this is the best gift.
To which she looked at me and proposed:
So maybe in the evening I will reward you with wine and a romantic evening?
I smiled broadly because I knew that my gift to her, these LEGO sets that our children had assembled, was more than just an object. It was a symbol of our family's love, common care and time spent together.
And that was the moment when I knew that this day would end perfectly. We don't need grand gestures, expensive gifts or spectacular plans. Sometimes a simple "LOVE" made of bricks, a LEGO flower is enough. Because love is just those small moments that make the heart beat faster.
Valentine's Day in our family is not only a holiday for lovers, but above all a celebration of love, the everyday, ordinary, but extremely beautiful one. And I wouldn't change that day for any other.
POLSKI:
Walentynki z niespodzianką
Walentynki to dzień miłości, bliskości i czułych gestów. Niektórzy planują je tygodniami, organizując wielkie kolacje, kwiaty i prezenty, ale u nas to święto przybrało zupełnie inną, choć równie piękną formę. To był dzień pełen niespodzianek, wzruszeń i drobnych, ale znaczących gestów. Wszystko zaczęło się od porannego spaceru z moją ukochaną żoną do pracy.
Nie było mowy o pośpiechu, nie było nerwów, wyszliśmy odpowiednio wcześnie więc byliśmy tylko my, kroczący razem przez miasto w chłodny poranek, rozmawiając o wszystkim i o niczym. Uwielbiam te momenty, gdy mogę ją odprowadzić, bo to jedna z niewielu okazji w ciągu dnia, kiedy możemy być tylko we dwoje, zwłaszcza że nasze dzieci potrafią być bardzo absorbujący. Kiedy dotarliśmy pod przedszkole, pożegnaliśmy się, a ja wróciłem do domu, gdzie czekały na mnie nasze dzieci, gotowe na swoje małe misje walentynkowe.
Sara, jak to Sara – kreatywna, pełna energii, zleciłem jej złożenie dla mamy zestaw kwiatu orchidei LEGO. Oskarkowi za to przypadło, w duchu prostoty i klasyki, składał słowo „LOVE” również LEGO, który kupiłem wczoraj w tajemnicy przed żonką. Oboje byli całkowicie pochłonięci pracą, koncentrując się na każdym detalu. To było coś więcej niż tylko zabawa, włożyli w to serce, chcąc sprawić mamie radość.
W trakcie tej twórczej atmosfery przyszedł niespodziewana wiadomość na mój telefon o przesyłce, na którą moja żona czekała z niecierpliwością i o której mi jeszcze z rana przypominała. Nie mogłem pozwolić, by czekała na nią dłużej, pomyślała by że o niej zapomniałem, bo taka sama wiadomość powinna przyjść na jej telefon, więc natychmiast ruszyłem do akcji. Okazało się, że to torebki są na prezenty od dzieci z jej przedszkola dla ich dziadków na Dzień Babci i Dziadka, który miał odbyć się w przedszkolu w poniedziałek. Nie mogłem zwlekać, dostarczenie tej przesyłki stało się moją najważniejszą misją w tym momencie. Szybko zabrałem paczkę i wyruszyłem ponownie do przedszkola.
Moja żona była zaskoczona moim szybkim powrotem, ale jeszcze bardziej ucieszyła się na widok przesyłki. To tylko torebki, ktoś mógłby powiedzieć, ale dla niej oznaczały coś więcej, możliwość dopięcia wszystkiego na ostatni guzik i przygotowania dzieci do ważnego wydarzenia. Uśmiech na jej twarzy wynagrodził cały mój pośpiech. Po krótkiej wymianie słów musiałem wracać, bo w domu czekały na mnie dzieci i składane przez nie LEGO na prezent.
Gdy tylko przekroczyłem próg, moje pociechy z radością zaprezentowały swoje ukończone dzieła, byłem zaskoczony jak szybko im to poszło. Patrząc na ich dumne miny, wiedziałem, że to będzie wyjątkowy prezent dla ich mamy. Sara trzymała kwiat, a Oskar z dumą wskazywał na idealnie ułożone „LOVE”. W ich oczach błyszczało podekscytowanie nie mogli się doczekać, aż mama dostanie swoje niespodzianki.
Kiedy nadszedł właściwy moment, spakowałem prezenty do torby i ruszyłem na spotkanie z moją ukochaną. Serce biło mi szybciej, bo wiedziałem, że ten dzień już był wyjątkowy, a jeszcze nie dobrnął do końca. Gdy dotarłem do przedszkola i zobaczyłem ją wychodzącą, poczułem ten znajomy dreszcz emocji mimo lat wciąż reaguję na jej widok jak zakochany nastolatek.
Podeszła do mnie z uśmiechem, a ja wyjąłem niespodziankę. Gdy otworzyła torbę i zobaczyła, co przygotowałem, najpierw przez chwilę wpatrywała się w LEGO-prezenty, a potem jej oczy zaszkliły się łzami. Było w nich wszystko, wzruszenie, radość, miłość i to niesamowite ciepło, które sprawia, że czujesz się naprawdę potrzebny.
Nie spodziewałam się – wyszeptała, ocierając łzę z policzka. – Dziękuję…
Przytuliła mnie mocno, jakby chciała zatrzymać tę chwilę na zawsze. A potem, z lekkim zakłopotaniem, dodała:
Przepraszam, że ja nic dla ciebie nie mam…
Uśmiechnąłem się tylko i pocałowałem ją w czoło.
Mam ciebie i dzieci – odpowiedziałem. – I to jest najlepszy prezent.
Na co ona spojrzała na mnie i zaproponowała:
To może wieczorem wynagrodzę ci to winem i romantycznym wieczorem?
Uśmiechnąłem się szeroko, bo wiedziałem, że mój prezent dla niej te zestawy LEGO, które złożyły nasze dzieci był czymś więcej niż tylko przedmiotem. To był symbol miłości naszej rodziny, wspólnej troski i czasu spędzonego razem.
I to był moment, w którym wiedziałem, że ten dzień zakończy się idealnie. Nie potrzebujemy wielkich gestów, drogich prezentów czy spektakularnych planów. Czasem wystarczy proste „LOVE” z klocków, kwiatek z LEGO. Bo miłość to właśnie te drobne chwile, które sprawiają, że serce bije szybciej.
Walentynki w naszej rodzinie to nie tylko święto zakochanych, ale przede wszystkim pielęgnowanie miłości tej codziennej, zwyczajnej, ale niezwykle pięknej. A ja nie zamieniłbym tego dnia na żaden inny.
This report was published via Actifit app (Android | iOS). Check out the original version here on actifit.io
