[ယခင္အပတ္မွအဆက္]
image source
မုဆိုးၾကီးဦးတိမ္သည္ အံ႔ၾသထိတ္လန့္ေနရာမွ သတိဝင္လာ၏။သို့ေသာ္ မင္သက္မႈကား မ်က္နွာ၌အထင္းသား ေပၚလြင္လ်က္ရွိေသးသည္။အေရွ႔တြင္ကား လူနွစ္ေယာက္ပိုက္ဖက္သည့္တိုင္ မမွီနိုင္ေသာလံုးပတ္ရွိ သစ္ပင္ၾကီးနွစ္ပင္သည္ ညီညာေျဖာင့္တန္းစြာ မိုးေပၚသို့ထိုးတက္ေန၏။သစ္ပင္နွစ္ပင္သည္ လံုးပတ္ခ်င္း၊အရြယ္အစားခ်င္း၊ညီညာေျဖာင့္တန္းခ်င္း တစ္ပင္နွင့္
တစ္ပင္ခြဲ၍မရေအာင္ပင္ တူလွ၏။ထိုသစ္ပင္ၾကီးနွစ္ပင္
သည္ အလယ္တြင္ လွည္းနွစ္စီးခန့္ျပိုင္တူ ေကာင္းစြာဝင္နိုင္ေသာ အကြာအေဝးခန့္တြင္ ေပါက္ေရာက္ေနျပီး
သစ္ပင္အေပၚဘက္ရွိ အကိုင္းအခက္အခ်ိဳ႕သည္ တစ္ပင္နွင့္အပင္ ရစ္ပတ္ယွက္ႏြယ္ထားၾကသည္မွာ ျမိဳ႕ရုိးတံခါးအဝင္ေပါက္နွင့္တူလွသည္။ဦးတိမ္သည္ ထိုသစ္
ပင္ၾကီးကို ျမင္ရုံနွင့္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဒီမ်ွေလာက္
အံ႔ၾသထိတ္လန့္ေနရ၏ေလာ။
ဦးတိမ္သည္ထိုသစ္ပင္ကို ျမင္ရုံနွင့္ပင္ထိတ္လန့္
ရသည္သာမဟုတ္၊ထိုသစ္ပင္ၾကီးနွစ္ပင္အဝင္ဝတံခါး အေနာက္တြင္ျဖဴေဖြးျပီး ျခေသၤ႔ခံတြင္းၾကီးဟထားသကဲ႔သို့ ေသာ ဂူၾကီးကို ေတြ႔လိုက္ရေသာေၾကာင့္တည္း။ထိုအရာကို ေတြ႔ရလိုက္ရေသာ ဦးတိမ္၏မ်က္နွာသည္
ေသြးမရွိသကဲ႔သို့ျဖဴေရာ္ေန၏။အဘယ္ေၾကာင့္မူ ဦးတိမ္ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးခဲ႔ေသာ ဒ႑ာရီလို ပံုျပင္လိုလို
ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ကို ျပန္အမွတ္ရမိေသာေၾကာင့္ျဖစ္
ေလသည္။ဦးတိမ္၏အေဖ၊ အဖိုးတို့ရွိစဥ္က ေန့စဥ္ ေျပာ
ျပေလ့ေသာရွိေသာ ဇာတ္လမ္းထဲ က သစ္ပင္ၾကီးနွင့္
ျခေသၤ႔ဂူၾကီးသည္ ယခုထိုေနရာရွိအရာတို့မွာ ထပ္တူက်ေနေသာေၾကာင့္ ဦးတိမ္သည္ အံ႔ၾသထိတ္လန့္ေန
ေလေတာ့သည္။
image source
ဦးတိမ္တို့မ်ိဳးရုိးသည္ စဥ္ဆက္မုဆိုးမ်ားျဖစ္ေလသည္။အဖိုးမွဦးတိမ္အေဖ၊အေဖမွ ဦးတိမ္ ဤသို့နယ္ မုဆိုး
မ်ိဳးရုိးမွ ဆင္းသက္လာၾက၏။ဦးတိမ္ ကေလးဘဝ က
အဖိုးေန့စဥ္ေျပာျပေသာ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ရွိေလသည္။
ထိုဇာတ္လမ္းတြင္ ေတာနက္ၾကီးထဲတြင္သစ္ပင္ၾကီးနွစ္ပင္နွင့္ျခေသၤ႔ခံတြင္းဂူၾကီးရွိေၾကာင္း၊ထိုေနရာသို့ ေရာက္ခဲ႔ေသာမုဆိုးတို့ သည္ မည္သို့ျဖစ္သည္ မသိရဘဲ
ေပ်ာက္ဆံုးသြားတတ္ေၾကာင္း၊မုဆိုးမ်ားသည္ သာမက
ေတာေကာင္မ်ားပါ ထိုေနရာေရာက္သည့္အခါ ေပ်ာက္
ကြယ္သြားတတ္သည္ဟူ၏။ေပ်ာက္ဆံုးသြားေသာ မုဆိုး
တို့မွာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္သာ မဟုတ္ဘဲထိုေနရာ၌ ေပ်ာက္ဆံုးသြားေသာ သူတို့မွာ မေရမတြက္နိုင္ေအာင္ရွိ
သည္ဆို၏။ထူးဆန္းသည္ကား ထိုသစ္ပင္ၾကီးနွင့္ဂူၾကီးမွာ လိုက္လံရွာေဖြသည့္အခါတြင္ကား မည္သို့ပင္ရွာေသာ္လည္း မေတြ႔ရတတ္ေၾကာင္း၊တစ္ခါတစ္ရံ ထိုေတာၾကီးတစ္ခုလံုးပင္ မေတြ႔ရတတ္ေၾကာင္း၊ဆိုၾကသည္ဟူ၏။အခ်ိဳ႕မုဆိုးမ်ားေျပာျပသည္မွာ ဤေတာၾကီးနား ေရာက္ရွိသည့္အခါမ်ားတြင္ ေတာထဲမွာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္
အသံနက္ၾကီးမ်ား၊ထူးဆန္းသည့္ အသံမ်ားၾကားရေၾကာင္းျပန္လည္ေျပာျပၾကသည့္ အေၾကာင္းမ်ားပါရွိေလသည္။ ထိုအေၾကာင္းအရာမ်ားမွာ အခ်ိန္ကာလၾကာျမင့္ခဲ႔ျပီျဖစ္၍ ဒ႑ာရီလိုလို၊ပံုျပင္လိုလိုသာ က်န္ရွိေတာ့
သည္။
ယခုဦးတိမ္သည္ ငယ္စဥ္က မိမိသိခဲ႔ရေသာ ထိုဇာတ္လမ္းမွာ ပံုျပင္တစ္ခုမဟုတ္ဘဲ တကယ္လက္ေတြ႔
ရွိေၾကာင္း ေတြ႔ျမင္ရေလသည္။ထိုအခါ ဦးတိမ္သည္
ဘာျဖစ္ျဖစ္ဤေနရာမွ စြန့္ခြာလ်ွင္ပိုသင့္ေတာ္မည္ျဖစ္
ေၾကာင္းေတြးမိသည္နွင့္ ထိုေနရာမွ ေျပးလႊားထြက္ခြာလာခဲ႔ေလသည္။တစ္ဆယ့္ငါးမိနစ္ခန့္ ၾကာျပီးေနာက္ ဦးတိမ္သည္ ၄င္းေနရာမွလြတ္ေျမာက္ျပီဟု ေတြးကာဆက္ေလ်ွာက္လာခဲ႔ရာ ရုတ္တရက္ဦးတိမ္၏လွမ္းေနေသာ ေျခလွမ္းတို့သည့္ တံု့ခနဲ႕ ရပ္သြားေလသည္။ရပ္တန့္သြားေသာ ေျခလွမ္းမ်ားနွင့္အတူ ဦးတိမ္၏မ်က္နွာတစ္ခြင္သည္ ညိဳ႕ေမွာင္သြားေလသည္။အေရွ့
တြင္ကား ယခင္သစ္ပင္ၾကီးနွစ္ပင္နွင့္ဂူၾကီးမွာ ဆီးၾကိဳလ်က္။ ။
image source
ထိုသစ္ပင္ၾကီးနွင့္ဂူၾကီးကား အဘယ္နည္း။ဦးတိမ္တစ္ေယာက္မည္သည့္ အႏၱရာယ္ကို ၾကံဳေတြ႔ကာ မည္သို့ဆက္ျဖစ္မည္နည္း……။
(ဇာတ္သိမ္းပိုင္းေမ်ွာ္...…)
