၀သန်ရာသီ လက်ပြနှုတ်ဆက်သွားလို့ ဟေမာန်ဆောင်းကအစားထိုး၀င်ရောက်လာချိန်... နယ်မြို့ရဲ့အေးမြမြ အငွေ့အသက်တစ်ချို့က ကျွန်ုပ်တစ်ကိုယ်လုံးကိုစုပ်ယူသွားသလို ခံစားမိလိုက်တယ်... ဆောင်းဦးလေပြေနုနုရဲ့

ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်ပြီးရေးရရင် အင်မတန်ရင်နာစရာအဖြစ်အပျက်များကျွန်ုပ်ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါသည်။ခုခောတ်ကျွန်ုပ်တို့လူငယ်အများစုသည် စိတ်မြန်၏၊စိတ်ပျက်လွယ်၊စိတ်ဓာတ်ကျမြန်၏၊မကျေနပ်မှု၊ခံပြင်းမှု၊တို့ကိုလျင်မြန်စွာ

နှစ်သက်မိသောဥတုအခိုက်အတန့်များ လူသားအားလုံးစီမှာ ပျော်ရွှင်ရသော၊ကျေနပ်ရသော၊နှစ်သက်ပိတီဖြစ်ရသော အချိန်အခါ၊အခိုက်အတန့်များ ကိုယ်စီရှိကြပါလိမ့်မည်။ကျွန်ုပ်တွင်လည်း အတိတ်၌လည်ကောင်း၊လက်ရှိပစ္စုပ္ပန်၌ လည်ကောင်း

အခ်ိန္သည္ ႏြားရုိင္းသြင္းခ်ိန္ ညေနရီသေရာအခ်ိ္န္ျဖစ္၏။ ရြာထဲ အရက္ဆိုင္တြင္ ဝိုင္းအလြတ္မရွိေအာင္ပင္ လူစည္ကားေန၏။ဟိုဝိုင္း ဒီဝိုင္းဆီမွ စကားမ်ားသည္ ရႈပ္ေထြးေပြလီစြာျဖင့္ တေသာေသာညံေနၾကေလသည္။ သာေအး တို့

စိတ္ေတြ ေလေနတာ ဘယ္ေတာ့ျပီးမွာလဲ။ဘယ္ခ်ိန္မွျပန္နိုးထမွာလဲ။အေလလိုက္ေနတာ ဘယ္ေတာ့ရပ္တန့္မွာလဲ။လ်င္ျမန္စြာကုန္ဆံုးေနတဲ႔အခ်ိန္ေတြ မနွေျမာဘူးလား။ဘဝအတြက္ဆိုတဲ႔ မင့္ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ေပ်ာက္ကုန္ပီလား။စာကေရာ ဘယ္ေတာ့မွ

image source စိတ္နွလံုးေတြ ၾကည္လင္နူးညံ႔ေနတဲ႔အခါ စကားေတြဟာ ခ်ိဳသာသထက္ခ်ိဳသာေနတယ္။အေတြးေတြက နူးညံ့သထက္နူးညံ႔ေနတယ္။စာသားေတြက ကဗ်ာဆန္ေနတယ္။ျမင္ျမင္သမ်ွက ဘဝင္က်စရာခ်ည္းျစ္ေနေလရဲ႔။ေန့စဥ္ရက္ဆက္ ျမင္ေနလာရတဲ႔

ည၏လသည္ လူၾကီးေခါင္းခ်ခ်ိန္ခန့္တြင္ ပို၍ ပို၍ေတာက္ပစြာျဖင့္ သစ္ပင္တို့၏ အကိုင္း၊အခက္၊ အလက္ ၾကားမွ ကမ႓ာေျမေပၚသို့ လေရာင္မ်ား ျဖာက်ေန၏။လျပည့္ည မဟုတ္ေသာ္လည္း လမင္းၾကီးသည္ ဝိုင္းစက္ျပည့္တင္းေသာ သ႑ာန္ျဖင့္

photo credit.google image ညသည္ တိတ္ဆိတ္ျခင္းကိုအေဖာ္ျပဳလ်က္ တည္ရွိေန၏။အခ်ိန္အားျဖင့္ ည၉နာရီဝန္းက်င္ခန့္ရွိ ဟန္တူ၏။မေသခ်ာမွာစိုး၍ လက္ကနာရီကို အားစိုက္၍ ငံု့ၾကည့္လိုက္သည္။နာရီကား

(photo credit.google image) အေတြးတို့သည္ ကမ႓ာျဂိုလ္မွသည္ အဂၤါျဂိဳလ္ထိရွည္လ်ားျဖန့္က်က္လ်က္။အတိတ္ကို လက္ေလးသစ္မ်ွ ျပန္ေတြးမိရုံနွင့္ပင္ အသည္းခိုက္မတတ္နာက်င္ရ၏။ထိုအေတြးသည္ က်ြန္ုပ္ကို နိွပ္စက္သထက္နိွပ္စက္ဆဲ၊နာ

image source က်ြန္ုပ္ကံဆိုးပံုမ်ား ေျပာပါတယ္။မေန့က တန္ ေဆာင္တိုင္ အခါသမယျဖစ္၍ ရပ္ကြက္တြင္း အလွဴရွင္မ်ားက စတုဒီသာ ေက်ြးၾကေလ၏။အဲ...က်ြန္ုပ္လည္း စတုဒီသာ အလွဴရွင္တို့ ဒါနေျမာက္ေစရန္အလို့ငွာ ေစာေစာစီးစီး ေရခ်ိဳး

image source ေဝ႔ကနဲ တိုက္ခတ္လာေသာ ေလေျပနုနုသည္ ျပတင္းေပါက္ကို ျဖတ္ေက်ာ္လာကာ က်ြန္ုပ္အိပ္စက္ေနေသာ အိပ္ရာထက္သို့ ျဖန္းကနဲ လာေရာက္ ေက်ာခင္းလိုက္ေလရာ ပူအိုက္လွေသာ ရာသီဥတုကို အက် ၤီမပါ အေပၚပိုင္းဗလာ ျဖင့္ ခံတုေနေသာ

က်ြန္ုပ္တို့ ရြာကား သိပ္မၾကီးက်ယ္လွေသာ ရြာငယ္ ေလးတစ္ရြာျဖစ္၏။အိမ္ေျခေပါင္း ၁၀၀ ပင္မျပည့္ေပ၊ေရွးက စည္ကားသိုက္ျမိဳက္ေသာ ရြာတစ္ရြာ ျဖစ္ခဲ႔ေသာ္လည္း စီးပြားေရး အေျခအေနတို့ေၾကာင့္ တနယ္တေက်းသို့လည္းေကာင္း

image source နိုဝင္ဘာလ ထဲ ကူးလာျပီျဖစ္၍ မိုးရာသီ ကုန္ဆံုး ျပီဟုဆိုရမည္ေလာ မေျပာတတ္၊ယခုရက္အေတာအတြင္း မိုးမရြာသည္မွာၾကာခဲ႔ျပီ။ဝသန္မိုးတို့ ကုန္ဆံုးခ်ိန္ ေဟမာန္ေဆာင္း က အစားထိုးဝင္ေရာက္လာျပီထင္ပါ့။ ကနဦး

ဒီေန့ကား က်ြန္ုပ္တို့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား လႈပ္လႈပ္ရႊရႊ ျဖစ္ဆံုးေသာ ရင္ခုန္သံေတြဆူေဝတဲ႔ေန့။အေၾကာင္းကား ျမိတ္တကၠသိုလ္ Facebook Pageက ဒီေန့ ေအာင္/ရႈံး Result

image source လမ္းဆိုတာ ေလ်ွာက္ဖို့အတြက္ပါ။ရပ္လို့ရတယ္။ နားလို့ရတယ္။ေခတၱေပါ့။ဒါေပမဲ႔ ဆက္မေလ်ွာက္ဘဲ ရပ္တန့္ေနလို့ေတာ႔မရဘူး။ဘဝဆိုတာ ျပိဳင္ပြဲတစ္ခုပဲ႔။ သြားေနတဲ႔လူ ၊ေျပးေနတဲ႔လူက သာမွာပဲ႔။ရပ္တန့္ေနရင္ဘိတ္ဆံုးမွာ

image source တစ္ပတ္ေလာက္ေတာ့ရွိျပီ။အေတြးေတြ ဆက္ကဲဝင္ေနတာ။ဘာလုပ္ရမလဲေပါ့။တစ္ေန့တာ ဟိုေတြးလိုက္ ဒီေတြးလိုက္နဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္ေနတယ္။ျပန္ေတြးမိျပန္ တယ္။ငါဒီအတိုင္း ေတြးေနလို့ခ်ည္းပဲ႔မရဘူး။တစ္ခုခုကို ျဖစ္ေအာင္

image source လူတစ္ေယာက္ဆီက ယံုၾကည္မႈတစ္ခုရဖို့ဆိုတာ သိပ္မခဲယဥ္းလွပါဘူး။ပထမအၾကိမ္ေပါ့။က်ြန္ုပ္တို့ တေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ လူတစ္ေယာက္ကိုယံုၾကည္ ျပီဆိုရင္ အဆံုးစြန္ထိ ယံုၾကည္တတ္ၾကတယ္။အခင္မင္ ဆံုး

photo credit. သည္ကေန့က တနလာၤေန့။စိတ္ထဲမွာ ေမ့ေနတာ ေလးတစ္ခုရွိတယ္။အဲတာက တနလာၤေန့ဆိုတာပင္။ အျဖစ္အပ်က္ကဒီလို။ဤကေန့ ကိစၥေလးတစ္ခုေပၚလာ လို့ အစ္မနွင့္အတူ ျမိဳ႕ထဲရွိBANKတစ္ခုသို့ထြက္လာခဲ႔ၾကသည္။က်ြန္ုပ္တို့သြားသည့္

image source ေရွးေရွးတုန္းကေပါ့။နွစ္၁၀၀ၾကာ ျဖဴလႊေနေသာ ပဝါစေလးတစ္ခုရွိသတဲ႔။ဒီပဝါစေလးဟာ အရမ္းလည္း နူးညံ႔သတဲ႔။ဒါေၾကာင့္ လူေတြဟာ အရမ္းကိုျမတ္နိုးတန္ဖိုးထားၾကတယ္။တစ္ေန့ေတာ့ ေသးငယ္လွတဲ႔ မင္စက္ေလးတစ္ခုဟာ

image source ည၏ေကာင္းကင္ယံကား လွပေန၏။အျခမ္းေလး မ်ွသာရွိေတာ့ေသာ လျခမ္းေကြးေကြးေလး၏ေဘးဘက္ဝဲယာမ်ားတြင္ ၾကယ္ေရာင္စံုမ်ား ဝန္းရံကာျဖင့္ အလွဆင္ထား၏။ထို လျခမ္းေကြးေကြးေလးသည္ပင္ ကမ႓ာေျမေပၚသို့ ေနရာ မလပ္