image source
နိုဝင္ဘာလ ထဲ ကူးလာျပီျဖစ္၍ မိုးရာသီ ကုန္ဆံုး
ျပီဟုဆိုရမည္ေလာ မေျပာတတ္၊ယခုရက္အေတာအတြင္း မိုးမရြာသည္မွာၾကာခဲ႔ျပီ။ဝသန္မိုးတို့ ကုန္ဆံုးခ်ိန္
ေဟမာန္ေဆာင္း က အစားထိုးဝင္ေရာက္လာျပီထင္ပါ့။
ကနဦး ၂ရက္ခန့္မ်ွ စိမ့္စိမ့္ေလး ေအးေနသည္ကိုခံစား
မိ၏။သို့ေသာ္ ေနာက္ရက္မ်ားတြင္ကား ထိုခံစားမႈတို့
အဘယ္အရပ္ဆီေရႊ႔ေျပာင္းသြားေလသည္မသိ၊ေနရထိုင္ရ ပင္ပန္းေလာက္ေအာင္ တဖန္ပူျပင္းေနပါေတာ့သည္။ေဆာင္းရာသီဆိုေတာ့ နွင္းစက္ေလးေတြ တေပါက္ေပါက္က် ျမႈမႈန္ေလးေတြ ေဝ႔ပ်ံလို့ ေနေရာင္ျခည္ျဖာက်ရုံ ေအးစိမ့္စိမ့္ေလး ျဖစ္ေနမည္မေတြးကုန္လင့္။စိတ္ကူးျဖင့္သာ ေပ်ာ္နိုင္မည္၊တကယ့္လက္ေတြ႔မွာကား အရိပ္ထဲေနလ်ွင္ပင္ ပူရွိန္လြန္း၍ အဲကြန္းနဲ႔ မနပ္နိုင္တဲ႔ဘဝေတြမို့ အဝတ္တန္ဆာ ဗလာက်င္းေနရမည့္ကိန္းသာဆိုက္ေနေလရဲ႔။ဤကား ေဆာင္းဥတုအမည္ခံ
ပထမံေႏြဥတုတည္း။
သည္ကေန့လည္း ထူးမျခားနားတဲ႔ ေႏြရာသီ။ပူျပင္း
တဲ႔ေနေရာင္ေတြ အသားထက္ ဆင့္ကဲက်ေနသည္မို့
နဂိုက မျဖဴတဲ႔အသားေတြလည္း ထပ္မံညိဳကုန္သေပါ့။
တစ္နွစ္တာ ေဝးကြာေနတဲ႔ အေပါင္းအေဖာ္ေတြမ်ား ျပန္လည္ကာ က်ြန္ုပ္ကိုေတြ႔ရင္ျဖင့္ မွတ္မိေအာင္ ျပဴးျပဲၾကည့္ရမည္ထင့္ပါ့။ယခုေတာင္ ေတြ႔သမ်ွ လူ ေျပာသည္က မဲလာလိုက္တာတဲ႔။ စကားသံေတြနႈတ္ပိတ္ တိတ္တဆိတ္ သာ ျပန္ထြက္လာခဲ႔ရ။အို ေမွာင္လာလိုက္တဲ႔ငါ။ငယ္စဥ္က ပုလဲလိုဥေနတဲ႔ အသားအေရာင္မ်ား ျပန္လိုခ်င္ပါဘိ။အရွင္နတ္မင္း ေပးနုိုင္က ေပးသနားခဲ႔ပါ။ေတာ
ေၾကာင္လို မ်က္လံုးနွစ္စံုသာ လင္းေတာ့တဲ႔ က်ြန္ုပ္ကို
သနားညွာတာ လွည့္ၾကည့္ပါဦး .အို အရွင္နတ္မင္း။
မဲလာလိုက္တာဆိုတဲ႔စကားမ်ား ၾကားရင္ ေခ်ာင္ထဲသာတိုးဝင္ တဟင့္ဟင့္သာ ရႈိက္ငိုခ်င္ပါရဲ့။စိတ္ထဲတြင္ကား ကဗၺည္း ထိုးခဲ႔ပါျပီ။ငါ့ အသားအေရမ်ား ျပန္ျဖဴလာရင္ျဖင့္ညည္းတို့အိမ္ေရွ့ ေခါက္တံု့ေခါက္ျပန္သာ ေလ်ွာက္ျပလိုက္မည္္ဟူသတည္း။
