ေမာင္ေဇာ္သည္ တူမေလးအား သူတို႕ငယ္စဥ္က အျဖစ္ပ်က္ေလးကို ဤသို႔ျပန္ေျပာေလေတာ့သည္။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ေမာင္ေဇာ္တို႕ ငယ္ငယ္စဥ္အခါက မိဘမ်ား ျမစ္ျကီးနားသို႕ တာဝန္ျဖင့္ေျပာင္းေရႊ႕ရေလသည္။ေမာင္ေဇာ္၏ မိဘမ်ားမွာ ယခင္ အရပ္ေဒသတြင္ ဖခင္ႀကီးက ဝန္ထမ္းလုပ္ မိခင္ႀကီးက ေစ်းေရာင္း ျဖင့္ မပိုလွ်ံေသာ္လည္း အဆင္ေျပႀကသည္။ ယၡဳအခါတြင္ အရပ္ေဒသအသစ္ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ ေဒသအထာကိုမသိျဖစ္ကာ မိခင္ႀကီးမွာ အလုပ္ကို ဘာလုပ္၍လုပ္ရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနျပီး ဖခင္တစ္ေယာက္ထဲ လစာျဖင့္ မိသားစုအိုးစားကို ထိန္းေနရသည့္အျပင္ ကေလးမ်ားေက်ာင္းစာရိတ္ေႀကာင့္ ေငြးေရးေႀကးေရး စားေရးေသာက္ေရးမွာ ႀကပ္တည္းလွသည္။
ျမစ္ႀကီးနားေရာက္ျပီး တစ္လခန္႔ႀကာေသာအခါ မိခင္ႀကီးမွာ ပန္းရံဝင္ရြက္ေနျပီျဖစ္ေသာေႀကာင့္ ညေနပိုင္း ထမင္းဟင္း ခ်က္ရန္တာဝန္မွာ ေမာင္ေဇာ္ႏွင့္ မသူတို႔ တာဝန္သာျဖစ္လာေတာ့သည္။ေမာင္ေဇာ္မွာ ေက်ာင္းကျပန္လာလ်ွင္ ဟင္းစားအတြက္ အသီးရြက္ေလးမ်ား လိုက္ခူးရျပီး မသူက ေမာင္ေဇာ္ခူးလာေသာ အသီးရြက္မ်ားကို ခ်က္ျပဳတ္ရေလသည္။
တေန႔ ေမာင္ေဇာ္တစ္ေယာက္ အသီးရြက္ခူးရန္ လြယ္အိတ္အစုတ္ေလးလြယ္ကာ ေတာစပ္ထဲထြက္လာခဲ႕သည္။အသီးရြက္တို႔မွာ အျမဲခူးေနေသာေႀကာင့္ အသစ္ပင္မထြက္ႏိုင္ ျဖစ္ေန၍ ေမာင္ေဇာ္တစ္ေယာက္ အႀကံအိုက္လွ်က္ရွိေနေလေတာ့သည္။ထိုအခ်ိန္တြင္ ေမာင္ေဇာ္တစ္ေယာက္ ဟိုေန႕ကေက်ာင္းကအျပန္ လမ္းမွာေတြ႕ခဲ႕ေသာ ကုလားအာလူးစိုက္ခင္းကို မ်က္လံုးထဲဖ်က္ခနဲ ေျပးျမင္မိတယ္။ထိုစိုက္ခင္းမွာ အားလူးေတြတူျပီး အက်ြင္းအက်န္ အာလူးမ်ားကို ေျမဖြတဲ႕ စက္ျကီးျဖင့္ထိုးဖြေနက်သည္။က်ြန္ေတာ္ အာလူးေတြျကည့္ျပီး နွေျမာေနမိေသးသည္။က်ြန္ေတာ္အျကံ ရသြားသည္ ကုလားစိုက္ခင္းထဲက အာလူးသြားေကာက္ဖို႕ က်ြန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။
ကုလား၏ အာလူးစိုက္ခင္းထဲေရာက္ေသာအခါ ဝင္စရာအေပါက္မေတြ႕။ ပတ္ပတ္လည္ ္ျခံစည္းရိုးခတ္ထားေလသည္။ေမာင္ေဇာ္တစ္ေယာက္ အေပါက္လိုက္ရွာရင္း ေခြးတိုးေပါက္တစ္ခုကို ေတြ႕မိသည္။ ေမာင္ေဇာ္ ေခြးတိုးေပါက္မွ တိုးဝင္သြားျပီး စက္ႏွင့္ထိုးထားေသာေျကာင့္ ပဲရြဲ႕ေနေသာ အာလူး အေကာင္းတိုင္းရွိေနေသးေသာ အာလူးဟူ၍ ေရြးမေနေတာ့ပဲ ေတြ႕သမ်ွအကုန္ေကာက္ထဲမိေနသည္။
ေမာင္ေဇာ္တစ္ေယာက္ အာလူးေကာက္ေနရင္း စိတ္ထဲမွာလည္း အျခားသူမ်ားေျပာဖူးသည့္"ဒီျခံထဲကို ဘယ္သူမွအဝင္မခံဘူး… ဝင္မိရင္ေတာ့ ေလးခြစာ ဒါမွမဟုတ္ ဓါးျဖင့္လိုက္ခုတ္တက္တယ္"ဟူေသာအသံကို ျပန္ႀကားေယာင္မိသည္။ေမာင္ေဇာ္ ကုလားမိသြားမွာ ေျကာက္ေျကာက္ျဖင့္ ေတြ႕သမ်ွေကာက္ထည့္ေနမိသည္။ လြယ္အိတ္ ျပည့္လုျပည့္ခင္တြင္ ေနာက္ေက်ာမွ အသံက်ယ္ျကီးျဖင ့္ေအာ္သံျကားလိုက္ရသည္။
"ဘယ္ေကာင္လဲကြ ငါ့ျခံထဲဝင္ျပီးအာလူးလာေကာက္ေနတာ"
ေမာင္ေဇာ္ ေနာက္ကိုလွည္႕ျကည့္လိုက္ေသာအခါ ငွက္ျကီးေတာင္ဓါး ျကီးကိုကိုင္ကာ ေမာင္ေဇာ္ထံ အေျပးတပိုင္းလာေနေသာ ကုလားႀကီးကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ေမာင္ေဇာ္တစ္ေယာက္ ကုလားႀကီးလာေနသည္ ျမင္ေသာအခါ လြယ္အိတ္ကေလးကို ျပဳတ္မက်ေအာင္ ေသခ်ာလြယ္ကာ ေျခေထာက္နွင့္တင္ပါး တစ္သားတည္းက်ေအာင္ ေခြးေျပးဝက္ေျပး ေျပးေလေတာ့သည္။ကုလားႀကီးကလည္း အဆက္မျပက္ လိုက္လာသည္။
ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ေမာင္ေဇာင္ ခလုတ္တိုက္မိျပီး လဲအသြား ဖိနပ္တစ္ဖက္က က်ြတ္ထြက္သြားသည္။ဖိနပ္မွာ ေနာက္တြင္က်န္ေနခဲ႕ျပီး ေမာင္ေဇာ္ျပန္ေကာက္ရန္ လွည့္ႀကည့္ေသာအခါ ကုလားႀကီးမွာ ေတာ္ေတာ္နီးလာေသာေႀကာင့္ မျပန္လွည့္မေကာက္ရဲ ေတာ့ပဲ ေခြးတိုးေပါက္ဆီသို႕သာ အေရာက္ေျပးေလေတာ့သည္။ေခြးတိုးေပါက္ေရာက္ေလေသာအခါ ေမာင္ေဇာ္တိုးအထြက္ အလြယ္အိတ္နွင့္ခံကာ လူကထြက္မရျဖစ္ေနျပန္သည္။
ေမာင္ေဇာ္ ေနာက္ျပန္ဆုပ္ျပီး လြယ္အိတ္ကို အျပင္အရင္ျပန္ထုတ္ကာ ေနာက္မွလူကတိုးထြက္ျပီး ပါလာေသးေသာ ဖိနပ္တစ္ဖက္ကို လက္ကကိုင္ကာ အိမ္သို႕ေရာက္ေအာင္ ေျခကုန္သုတ္ေျပးေလေတာ့သည္။ေမာင္ေဇာ္ အိမ္ေရာက္ေသာအခါ ေဟာဟဲစိုက္ေနသည္။ေမာင္ေဇာ္ ေဟာဟဲစိုက္ေနသည္ကိုျမင္ေသာ မသူမွ"ဟယ္ဘာျဖစ္လာတာလဲ…ေရာ့ေရာ့ ေရေသာက္လိုက္"ဟုေျပာကာ ေရတစ္ခြက္ကမ္းေပးသည္။ ေမာင္ေဇာ္တစ္ေယာက္ မသူခပ္တိုက္ေသာ ေရတစ္ခြက္ကို ေသာက္ကာ အေမာေျဖျပီးမွ ျဖစ္ေႀကာင္းကိုရွင္းျပနိုင္ေလသည္။
ေမာင္ေဇာ္ ဖိနပ္က်န္ခဲ႕ေႀကာင္း သိေသာအခါ မသူမွ အတူသြားကာ ျပန္ယူႀကရန္ေျပာသည္။ေမာင္ေဇာ္အေမမွာ ယေန႕မွ ေသာေစာျပန္ေရာက္ေနသည္။မိခင္ႀကီးသည္ ေမာင္ေဇာ္ႏွင့္ မသူ ေျပာေနေသာ စကားမ်ားကို ႀကားကာ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းကိုင္ျပီး ေရာက္လာသည္။ထို႔ေနာက္"နင္တို႔က အတက္ေကာင္းတက္ျပီး သူမ်ားအခင္းက သြားခိုးေနတယ္ေပါ့ေလ…လာခဲ႕…နင္တို႔က သူမ်ားပစၥည္း ခိုးရေအာင္ မိမဆံုးမ ဖမဆံုးမ သားသမီးေတြလာဟင္…ငါ့ကဆင္းရဲတယ္ဟဲ…ခ်မ္းသာတာဆိုလို႕…ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းတာပဲရွိတာ…အဲ႕ဒါကို နင္တို႔က ဖ်က္စီးတယ္ေပါ့ေလ…"ဟုေျပာလည္းေျပာ ငိုလည္းငိုကာ ဆက္တိုက္ရိုက္ေလသည္။အေတာ္ႀကာေအာင္ရိုက္ျပီးမွ"ငေဇာ္…နင္ခိုးလာတဲ႕ အာလူးယူခဲ႕ ကုလားစိုက္ခင္းသြားမယ္…ဟိုေျမွာက္ထိုးပင့္ေကာ္ေကာင္မ နင္ပါလိုက္ခဲ႕"ဟုေျပာကာ ကုလားစိုက္ခင္းသို႔ သားမိတေတြ ထြက္လာခဲ႕ေလသည္။
မိခင္ႀကီးမွာ ေစာေစာက ေဒါသေႀကာင့္ရိုက္မိေသာ္လည္း ေျခသလံုးသားမ်ား ေပါက္ျပဲ အညိဳမဲစြဲေနသည္ ျမင္ေသာအခါ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ျပီး မ်က္ရည္ဝဲသြားျပန္သည္။သို႔ေသာ္ ဝဲလာေသာမ်က္ရည္ကို ကေလးမ်ား မျမင္ေအာင္ထိန္းကာ ထားလိုက္ေတာ့သည္။ကုလား စိုက္ခင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ မိခင္ႀကီးမွ"အကိုႀကီးစိုက္ခင္းက သားေလး အားလူးေတြ ခိုးေကာက္လာလို႔ ျပန္လာေပးတာ…ကေလးေတြကိုလဲ ရိုက္ျပီး ဆံုးမထားပါတယ္ရွင္…ဟိုေကာင္…အာလူးေတြျပန္ေပးလိုက္"ဟုေျပာလိုက္ေလသည္။
ကုလားႀကီးမွာ ဤသိုျပန္လာေပးသည္ကို တခါမွမႀကံဳဘူး၍ အံႀသေသာပံုရိပ္က မ်က္ႏွာမွာ အထင္းသားေပါ ္လြင္ေနသည္။ထိုေနာက္ ကုလားႀကီးမွ
ွ"အမႀကီးရယ္ အခုလို ျပန္လာေပးတာ တခါမွ မႀကံဳဖူးဘူး…အမႀကီးရဲ႕ သားသမီးအေပါ ္ဆံုးမမႈကို ေလးစားပါတယ္ခင္ဗ်ာ…အမႀကီးရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကို ေလးစားလို႕ အားလူးေတြျပန္မယူေတာ့ပါဘူး…အမႀကီးတို႔ျပန္ယူသြားပါ…ေနာင္ အာလူးစားခ်င္ရင္လည္း ကြ်န္ေတာ့ေျပာျပီး လာေကာက္ပါ…ကြ်န္ေတာ္ေပးပါ့မယ္…"
"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္…သားေလးရဲ႕ဖိနပ္က်န္ေနခဲ႕တယ္လို႔ေျပာပါတယ္"
"ဟုတ္ပါတယ္…ဟိုမွာ ကြ်န္ေတာ္ေကာက္သိမ္းထားပါတယ္"ဟု ဖိနပ္ရွိရာ ညႊန္ျပလိုက္သည္။ထိုေနာက္ သာမိတေတြ ကုလားႀကီးကို ႏႈတ္ဆက္ကာ ျပန္ခ့ဲႀကေတာသည္။
အိမ္ေရာက္ေသာအခါ အခ်ိန္မွာ ေမွာင္ရီပ်ိဳးေနျပီျဖစ္သည္။ဖခင္ႀကီးလည္း ျပန္ေရာက္ေနေလသည္။ဖခင္ႀကီးမွ ဘယ္သြားေနႀကတာလဲ ဟုေမးလိုက္ေသာအခါ မိခင္ႀကီးမွ အျဖစ္ပ်က္အေႀကာင္းစံု ေျပာျပလိုက္ေလသည္။ဖခင္ႀကီးမွာ မ်ားစြာစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားသည္။သို႔ေသာ္ မိခင္ရိုက္ကာ ဆံုးမထားျပီးျဖစ္၍ ေနာင္သူမ်ားပစၥည္း ပိုင္ရွင္မသိပဲ မယူရန္ပဲ စကားကို တိုတိုသာ ေျပာလိုက္ေလသည္။"ကဲ…ကဲ ညေနစာ ဟင္းမရွိဘူးမို႔လား …ေဖႀကီး အားလံုးကို ႀကက္ဥေႀကာ္ေကြ်းမယ္"ဟုေျပာကာ လမ္းထိပ္ဆိုင္မွ ႀကက္ဥသြားဝယ္ကာ ညေနထမင္းဝိုင္းကို ႀကက္ဥေႀကာ္ျဖင့္ေကြ်းလိုက္ေတာ့သည္။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
"ဦးဦးေဇာ္တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းက အဲ႕လို ဆင္းရဲခဲ႕တာ မီးမီးေလးရဲဲ႕…အစားအေသာက္ဆိုတာ အဟာရျဖစ္ေအာင္ စားရတယ္ ဂ်ီးမမ်ားရဘူးေနာ္…ကဲစား စား …ဟင္းေတြ ထမင္းေတြေတာင္ ေအးေနျပီ…ေဖေဖနဲ႕ မသူလည္း စိတ္မေကာင္းမျဖစ္နဲ႕ေတာ့…ထမင္းစားလိုက္ႀကစို႔"ဟုေျပာတာ မိသားစု ထမင္းဝိုင္းေလးကို ဆက္လက္စားေသာက္လိုက္ေတာ့သည္။
ဆက္လက္ႀကိဳးစားပါဦးမည္…
