Stało się, po latach po raz kolejny obejrzałem film Mela Brooksa (i Gene Wildera) z 1974 pt. Młody Frankenstein.
Sobotnie warunki były jednak tak dalekie do idealnych, że praktycznie powinienem zrobić to raz jeszcze w ramach rzetelności - mimo wszystko podzielę się luźnymi wrażeniami, technicznie będzie to bardziej impresja niż dłuższy tekst.
(nie idealne bo oglądanie filmu w pięciorgu na laptopie, ustawionym cokolwiek z boku, polski lektor, późna pora i zmęczenie po drugim dniu koncertów Hańby / Sutari
nie sprzyjały odbiorowi) mimo wszystko kiedy zastanawialiśmy się jaki film obejrzeć świętując urodziny koleżanki o dziwo została wysłuchana moja propozycja (pierwszą, odrzuconą, były filmy - Śląskterny(?!) Józefa Kłyka)
film widziałem po raz pierwszy w telewizji zapewne ponad dwie dekady temu - pamiętam, że strasznie mnie wtedy ubawił - mimo wszystko może z powodu kiepskich warunków - może ogólnych zmian tym razem spodziewa-wszy się salw śmiechu wśród znajomych (a jak wiadomo śmiech jest zaraźliwy ) spotkało nas pewne rozczarowanie.
Bez wątpienia Mel Brooks jest mistrzem komedii - trzeba zapewne jednak lubić jego rodzaj humoru, także szczególnie karkołomnym jest łączenie "filmu grozy" z komedią.
Rola Gene Wildera jako potomka rodu Frankensteinów jest wybitna, Marty Feldman (aktor charakterystyczny) po prostu jakby urodził się do roli Igora.
Film zaczyna się od wykładu dla studentów wygłaszanego przez Dra Frederick Frankenstein (Wilder) sam skecz i motyw jest bardziej wprowadzeniem postaci Doktora (sceptycznego wobec quasi-nekromanckich dokonań przodków, próbującego twardo stąpać po ziemi i reprezentować ściśle naukowy paradygmat) scena pożegnania z narzeczoną jest przypuszczalnie nawiązaniem do klasycznych filmów romantycznych / noir .
(trzeba jednak znać taką klasykę by rozpoznać trop filmowy)
co ciekawe Doktor dociera ze stanów do Transylwanii koleją (nie takie rzeczy jednak widziało filmowe uniwersum Brooksa vide Płonące Siodła zakończenie)
po przyjeździe pojawia się wspomniany już fenomenalny sługa Igor i asystentka Inga, zaś po przybyciu do zamku także Frau Blucher . (świetna jest też epizodyczne rola Gene Wildera jako ślepego pustelnika).
ogólnie film miesza tropy i wątki, ma jednak paradoksalnie miejscami głębokie humanistyczne przesłanie , ostatecznie po przybyciu do zamku i koszmarze nocnym Doktor ulega swemu przeznaczeniu kontynuowania dokonań przodków (nie jest to jakoś konkretniej uzasadnione).
Co ciekawe na planie posługiwano się w dużej mierze rekwizytami i scenografię z ekranizacji Frankenstaina z 1931 roku, cały film jest nagrany jako czarno-biały (no-offense :) za trailerem)
film Brooksa ogólnie ma jednak sporo przeskoków co do tonacji (komedia slapsticku, nieobyczajności i film grozy to niełatwa mieszanka) - zdecydowanie warto go choć raz obejrzeć - wyłapać humorystyczne szczegóły i nawet jeśli jest niczym stwór ożywiony i pozszywany z patchworku różnych części mimo wszystko zasługuje na sympatię i uznanie. Jak dla mnie mocne 8/10 i komedia unikatowa w swoim rodzaju.
Co ciekawe kilka lat temu powstał też musical na podstawie tegoż. (około 2019)
ENGLISH :
It happened, years later I once again watched Mel Brooks' (and Gene Wilder's) 1974 film Young Frankenstein.
Saturday's conditions were so far from ideal, however, that I should practically do it again as a matter of fairness - nevertheless, I will share my loose impressions, technically it will be more of an impression than a longer text.
(Not ideal because watching the film in a quintuple on a laptop, set whatever on the side, Polish voiceover, late hour and fatigue after the second day of Shame / Sutari concerts.
were not conducive to reception) nevertheless, when we were wondering what film to watch while celebrating a friend's birthday surprisingly my proposal was heard (the first, rejected, were films - Silesian(?!) by Jozef Klyk)
I saw the film for the first time on television probably more than two decades ago - I remember that it made me laugh terribly then - after all, maybe because of the poor conditions - maybe the general changes this time expecting salvos of laughter among friends (and as we all know laughter is contagious ) met with some disappointment.
Undoubtedly, Mel Brooks is a master of comedy - however, you probably need to like his kind of humor, also it is particularly breakneck to combine a "horror film" with comedy.
The role of Gene Wilder as the descendant of the Frankenstein family is outstanding, Marty Feldman (character actor) just seems to have been born for the role of Igor.
The film begins with a lecture to students given by Dr. Frederick Frankenstein (Wilder) the skit and theme itself is more of an introduction of the Doctor's character (skeptical of the quasi-necromantic achievements of his ancestors, trying to stand firm and represent a strictly scientific paradigm) the farewell scene with his fiancée is presumably a reference to classic romantic / noir films .
(However, one must be familiar with such classics to recognize the film tropes)
interestingly enough, the Doctor arrives from the states to Transylvania by rail (however, not such things have seen Brooks' film universe vide Blazing Saddles ending)
upon arrival, the aforementioned phenomenal servant Igor and assistant Inga appear, while Frau Blucher also appears upon arrival at the castle . (Gene Wilder's episodic role as a blind hermit is also great).
In general, the film mixes tropes and plots, but paradoxically has a deep humanistic message in places , ultimately, after arriving at the castle and the nightmare Doctor succumbs to his destiny to continue the achievements of his ancestors (it is not somehow more specifically justified).
Interestingly, the set used largely props and sets from the 1931 Frankenstain film adaptation, the entire film is recorded as black and white (no-offense :) behind the trailer)
Brooks' film in general, however, has a lot of leaps as to tonality (slapstick comedy, indecency and horror film is not an easy mix) - it is definitely worth watching at least once - catch the humorous details and even if it is like a creature revived and sewn together from a patchwork of different parts nevertheless deserves sympathy and appreciation. As for me a strong 8/10 and a comedy unique in its kind.
Interestingly, a musical based on it was also made a few years ago. (circa 2019)