..

Dobra, pierwszy kwietnia był wczoraj.

Zapraszam po prostu do serii zapisków o słodko-gorzkich przeżyciach młodej dziewczyny z ADHD, która dąży do tego by stać się najlepszą wersją siebie.

Czasami będzie pompatycznie, melancholijnie. Poruszona zapewne jakimś cytatem, sytuacją czy książką - będę udawać filozofa, obserwatora rzeczywistości, psychologa, który analizuje rzeczywistość i stawia wiele pytań, szuka odpowiedzi.

Innym razem będę pozwalać mojemu wewnętrznemu dziecku krzyczeć jak to kocha cały świat i jak to życie jest pełne piękna i uroku. Mam w bowiem w sobie dużo mentalności, wrażliwości w stylu "Ani z zielonego wzgórza".
Będzie o wdzięczności, o radościach, może nawet o jakiś małych sukcesach.

Lecz także zapewne pojawi się trochę autoironii, złości, narzekania, użalania się nad sobą lub zawalania winy na cały świat (bo jakby tylko jedno to nuda), szczypta cynizmu i parę automatycznych myśli, emocji (o których, przecież nie wolno mówić! Jak to tak... O innych albo o sobie brzydko mówić!? To się nie godzi!).

Albo po prostu o dziwo nic nie będzie się dziać i podzielę się wyrywkiem codzienności bez jakiś większych przemyśleń lub małą ciekawostką z internetu. Opowiem co dzisiaj czuje w ciele, jakie emocje w sobie noszę. Coś prostego i zwykłego.
Bo za duża presja szybko doprowadzi do wypalenia, to ma być zakątek internetu pełny szczerości, akceptacji siebie i wyrozumiałości.

Patrzcie, jaka ja mądra nagle jestem.
Przecież tydzień temu wcaaaale się prawie nie doprowadziłam do załamania nerwowego przez zbyt duże wymagania wobec siebie ...
Polak mądry po szkodzie...
Ale i tak pewnie zrobię to jeszcze z 50 razy ale pocieszmy się chwilą pozornej rozwagi ;)

Jeśli macie jakieś rozkminy, pytania lub pomysły na tematy do dyskusji (Fajnie by było stworzyć coś ciekawego, żywego!) to piszcie w komentarzach.

Przytula i pozdrawia
Wasza (dziś bardzo szczęśliwa ze względu na odbiór) Mila :)

"Life is a tragedy when seen in close-up, but a comedy in long-shot." - Charles Chaplin

A few days ago, during a hopeless pursuit of dopamine (read - scrolling) I came across this quote. I guess everyone has felt at least once in his life that his life is a poorly written comedy that is actually a drama.

You're probably expecting some pompous, melancholy and dripping with wisdom sequel?

No, I'm done. The end of the story you can go.

...

Okay, the first of April was yesterday.

I simply invite you to a series of notes about the bittersweet experiences of a young girl with ADHD who strives to become the best version of herself.

- source wikipedia

At times it will be pompous, melancholy. Moved probably by some quote, situation or book - I will pretend to be a philosopher, an observer of reality, a psychologist who analyzes reality and poses many questions, looking for answers.

At other times, I will let my inner child shout how it loves the whole world and how this life is full of beauty and charm. For I have a lot of mentality in me, a "Anne of Green Hill" style sensitivity.
It will be about gratitude, about joys, maybe even some small successes.

But also, there will probably be some self-irony, anger, complaining, self-pity or collapsing the blame on the whole world (because as if only one thing is boring), a pinch of cynicism and a few automatic thoughts, emotions (which, after all, must not be talked about! How so... About others or yourself ugly to talk about!? It's not decent!).

Or just surprisingly nothing will happen and I'll share a snippet of daily life without any major thoughts or a little tidbit from the internet. I will tell what I feel in my body today, what emotions I carry inside. Something simple and ordinary.
Because too much pressure will quickly lead to burnout, this is supposed to be a corner of the Internet full of honesty, self-acceptance and understanding.

Look how smart I suddenly am.
After all, a week ago, I almost didn't bring myself to a nervous breakdown at all... by making too many demands on myself 😉
Pole wise after the loss ....
But I'll probably do it 50 more times anyway, but let's console ourselves with a moment of apparent prudence ;)

If you have any musings, questions or ideas for topics for discussion (It would be nice to create something interesting, lively!) then write in the comments.

Hugs and greetings
Your (very happy today because of the reception) Mila