Czym jest leśna mądrość?
To ciekawe pytanie pojawia się dopiero, gdy uświadomimy sobie, że mądrość, zwykle wiązana z księgami, z zakurzonymi tomami, z długimi brodami, można znaleźć... ot, choćby w lesie. Szczególnie w lesie.

Notatki adepta

I o tym właśnie mówi Zielony Dziennik, której autorem jest Ladislav Rusek, czeski skaut i puszczanin. Są to notatki poszukiwacza mądrości, który podjął się nauki w szkole lasu. Czyta on księgę przyrody, chodzi na zajęcia między drzewa. I w swoim zielonym zeszycie notuje pilnie lekcje.

Książka jest lekka. Dosłownie - całość ma 40 stron, a format B5 w cienkiej okładce nie dodaje wagi. Jak zawsze, Biblioteka Kręgu Płaskiego Węzła (harcerska seria wydawnicza, będąca zbiorem najróżniejszych pozycji przydatnych w pracy harcerskiej) spisuje się bardzo dobrze, dbając o przystępność wizualną treści.

Co jest w środku?

W zielonym dzienniku znajdziemy między innymi uwagi dotyczące stanu przyrody, sposobu jej poznawania, ale także refleksje filozoficzne, socjologiczne czy... wspomnienia o mrówkach. Lub uwagi pamiętnikarskie.

Jeśli występująca od czasu do czasu choroba, czy znużenie, jako podatek od przybywających lat, zmusza mnie do zrezygnowania ze zwykłych spacerów i włóczęg, uważam to za krzywdę, za niezastąpioną stratę.

Pamiętajmy - są to notatki w dzienniku. Jednak dzienniku niezwykłym, zielonym wskroś i wszerz. Ale to właśnie do mnie przemawia. Treść jest na wskroś autentyczna. Czytając, czułem że czytam faktycznie notatki kogoś, kto chce i stale poznaje naturę przez obecność. Jedyny problem jaki miałem, to fakt, że w dzienniku zawarto wyłącznie sto myśli. Czasem jednozdaniowych, czasem w kilku akapitach. Aż chciałoby się przeczytać Drugi Zielony Dziennik.

Technikalia

Ogromnym plusem są też rysunki, obecne w książce. Nie są to rysunki techniczne, poglądowe - ale pełne głębi, mistycyzmu wręcz. Widać, że autor chce przekazać grafiką jakąś głębszą prawdę, i nadać jej kształt. Dokładne tak, jak dzieje się, gdy patrzymy na naturę - na kształt drzew, na krzywizny gór. Są one w stanie przekazać nam Prawdę. Są jednak - zgodnie z narracją autora - księgą, którą czyta się stale. Która pełna jest zwrotów akcji na kolejnych stronach. Księga ta jest łatwo dostępna, jednak trzeba ją czytać, chcieć czytać.
Według Ladislava Ruska, dwie rzeczy są konieczne, by czytac Księgę Przyrody: trzeba 1) pójść i przebywać na łonie natury, oraz 2) mieć otwarte serce.

Dla kogo?

Książka jest dobrym wyborem dla każdego harcerza starszego, wędrownika i instruktora (puszczanie już ją pewnie znają).
Ale niech nie powstrzymuje Cię przed zakupem fakt, że nie nosisz chusty skautowej czy toporka przy pasie! Ta książka jest dla każdego. Jeżeli zachwyciłeś/aś się kiedyś chmurami na niebie, śpiewem ptaka; jeżeli masz własnego kwiatka; jeżeli kiedykolwiek miałeś ciarki na skórze, patrząc na piękno natury - ta książka jest dla Ciebie.

Niedługo pojawią się grafiki z cytatami z tej właśnie książki - dlatego też zachęcam Cię do uważnego śledzenia!

Poprzednio

Dotychczasowe recenzje:
#50 Rycerz w zbroi przepływa rzekę - recenzja i rozważania dotyczące Trwogi i Drżenia Kierkegaarda
#34 Nielinearność czasu - czyli jak Jeden Dzień powtarza się codziennie wiele razy
#31 Rok po 1984 - czyli fIlozoficzne spojrzenie na fikcję naukową
#29 Isa Mac Mhuire - czyli jak Jezus został druidem
#28 Vade Mecum - czyli jak w stu stronach przygotować się na śmierć
#23 Liturgiegeist - czyli jak forma odbija ukrytą treść
#21 Karmelowa biel - czyli recenzja rozważań nad Ofiarą w wykonaniu XXwiecznego mnicha
#14 Wcale nie trzeba wchodzić do szafy - recenzja żywotu prawdziwej Łucji z Narnii
#4 Czy dusza jest większa niż Londyn? - recenzja dzieła Aelreda z Rievaulx

W tym sezonie

Co mam w planach, prócz książki, która oczywiście będzie powstawać dalej (ostatnio było kilka rozdziałów, ale czuję potrzebę przeplatać ją z tematami z tej listy):

• kilka pomysłów zlepiło się w jedno, i powstał plan kilkurozdziałowego opisu "modelu biznesowego" harcerstwa, w których skład wejdą:
  -- orientacja na wartość w działaniach harcerskich vs biznesowy value stream
  -- naturalna kultura organizacyjna
  -- jak tworzyć strategię w ruchu i w Ruchu?
• możliwe że znajdę też sposób jak sensownie włączyć do tego ciągu logicznego także inne harcerskie tematy:
  -- standaryzacja w lean scoutingu
  -- otwarta elitarność
  -- generatywność w skautingu

Osobnymi tematami będą także:

• jak znaleźć pustynię w mieście, czyli o chrześcijańskiej medytacji
• Epiktet a skauting
• przepis na szczęście według brytyjskiego generała aka siła autosugestii
• czuwanie harcerskie a uważność Ojców Pustyni (no dobra, ten jeden temat miałem wcześniej w głowie, ale pojawił się kolejny bodziec)
• gawęda o bezpańskich psach
• rozważania o świętych obcowaniu (w nawiązaniu do wcześniejszych planów przybliżania świętych)
• sprawczość
• o technologicznych projektach pobocznych, czyli historia prób wejścia do IT