Uczucie spełnienia spływa na mnie jeszcze przed końcem wędrówki. Już docierając do szczytu, cieszę się z podjętego wysiłku, budzi się we mnie zachwyt nad widokiem, nad naturą - a jednocześnie zmęczenie ze szlaku miesza się z adrenaliną ostatniego podejścia.
Jednak moment gdy staje się w najwyższym punkcie nie blaknie przez to - wręcz przeciwnie, staje się oczekiwany. Tworzy się napięcie - to już, prawie, zaraz tam będę, zaraz spełni się to, na co pracowałem (przez ostatnią godzinę, ostatnie dni, czy czasem miesiące).
Udało się to częściowo zreplikować w warunkach miejskiej nowoczesności. Mianowicie, wyczyściłem listę "Do obejrzenia" na YT. Było tam sporo filmów, wykładów, różnych "ciekawych rzeczy". Uznałem jednak jakiś czas temu że odgruzowywanie jest konieczne. Zasada pustej skrzynki mailowej pomaga mi bardzo, pozwala mieć kontrolę (i poczucie kontroli) nad tym co chcę zrobić, kto czego chce, i ogółem upraszcza życie. Uznałem że to samo zrobię w temacie interesujacych mnie wideo. Udało się!
Kolejnym etapem będzie zrobienie tego samego z książkami. Oczywiście nie wszystkimi - tego nie przepracowałbym w ciągu roku. A cele trzeba trzymać w realistycznym dystansie od siebie, Dlatego kolejnym etapem porządkowania wewnętrznego poprzez porządkowanie otoczenia będzie wyczyszczenie zalegających książek i notesów które mam na szybkim wybieraniu (czyli: zalegają na parapecie). To znów wymaga czasu: czytanie, recenzje na bloga, ale także wertowanie ksiażki po raz drugi w poszukiwaniu cytatów na grafiki, czy robienia notatek (mam kilka osobnych notesów, na notatki różnej "klasy"). To jest prcoes, rozłożony w czasie. Ale jak to mówią, grosz do grosza a będzie kokosza - i w tym duchu, idę czytać!