JEŻDŻENIE Z WÓDKĄ
(Kuczawimas)
W jesieni późnéj, gdy już każdy kmiotek przysposobi sobie kilka gonów wódki; na Żmudzi i w trakcie Zapuszczańskim, przebierają się za żydów, i wziąwszy z sobą kilka hlaków krupniku, kilku grajków, jadą do jakiegokolwiek zamożnego wieśniaka i tam przez kilka dni hulają. Z tego domu, ruszają potém do następnych. To trwa niekiedy kilka tygodni.
Uroczystość Kuczawimas, jest zupełnie podobną do dawnego polskiego Kuligu, i zapewne jest jego naśladowaniem.
Poprzednia część: Podbieranie miodu (Bycziulinis)
Następna część: Urodziny i Chrzciny