Ze szkicownika nr_4

*Uczę się cie­bie czło­wie­ku.
Po­wo­li się uczę, po­wo­li.
Od tego ucze­nia trud­ne­go
Ra­du­je się ser­ce i boli.

O świ­cie na­dzie­ją za­kwi­ta,
Pod wie­czór ni­cze­mu nie wie­rzy,
Czy wąt­pi, czy ufa - jed­na­ko -
Do cie­bie, czło­wie­ku, na­le­ży.

Uczę się cie­bie i uczę
I wciąż cię jesz­cze nie umiem -
Ale twe ran­ne we­se­le,
Twą tro­skę wie­czor­ną ro­zu­miem*

Jerzy Liebert