Część pierwsza. Wenecja Rozpoczynam moją podróż. Włochy północne. Pierwszy przystanek: Wenecja. Odnajduję ją po raz drugi i przyświeca mi konkretny cel. Mam ogromną chęć poszukania pod powierzchnią. Zatrzymaj

Rok temu w mojej pracy magisterskiej napisałam poniższy fragment: Maluję moją babcię. Jest to wątek, który snuję właściwie od początku mojej drogi malarskiej, a który wciąż tak samo mocno mnie zajmuje.

*Uczę się cie­bie czło­wie­ku. Po­wo­li się uczę, po­wo­li. Od tego ucze­nia trud­ne­go Ra­du­je się ser­ce i boli. O świ­cie na­dzie­ją za­kwi­ta, Pod wie­czór ni­cze­mu nie wie­rzy, Czy wąt­pi, czy ufa

Sztuka rodzi się z nadmiaru. Na świecie jest bardzo wiele nadmiaru. Gatunków roślin, zwierząt nawet jeszcze nieodkrytych. Świat co roku rodzi nadmiar owoców, by potem znów zapaść w sen. Mamy także nadmiar

Od zawsze fascynowali mnie ludzie. Ich sposoby bycia, emocjonalność, relacyjność, a przede wszystkim moje z nimi spotkania. Wierzę, że prawdziwe spotkanie człowieka to rzeczywistość nie tylko fizyczna,

Inspiracja. Czy nie jest tym, co motywuje do malowania? Ziarno zasiane w duszy poprzez czujność. Iskra nie dająca się zgasić, dopóki nie znajdzie ujścia w postaci realizacji obrazu. Co jest dla mnie tą