ปากหม้อตลาดน้อย บรรยากาศบ้านๆ ตลาดๆ

title_image

สวัสดีครับผม ห่างหายจาก Tasteem ไปนาน เพราะไม่ค่อยได้ไปนั่งทานอาหารนอกบ้านเท่าไหร่ครับ เล่นดนตรีอยู่ที่ร้าน ส่วนใหญ่ก็จะสั่งเป็นเครื่องดื่มมาทานมากกว่าอาหาร ^^

ปกติ ผมเป็นคนตื่นเช้า ไม่ใช่ซิ ผมเป็นคนนอนเช้า ฮ่าๆๆๆๆ ซึ่งบางวัน ถ้ามีโอกาสอำนวย กลุ่มคนในจังหวัดอุบลฯ ที่ชื่นชอบการถ่ายภาพ มักจะมารวมตัวกันทุกเช้าในสถานที่สำคัญต่างๆ อย่างเช่นวัด หรือ ทุ่งศรีเมือง เพื่ออกมาทำกิจกรรมถ่ายรูปร่วมกัน เพื่อเป็นกันกระชับมิตรและแลกเปลี่ยนเทคนิคความรู้เกี่ยวกับการถ่ายภาพ ^^ ซึ่งวันนี้ผมก็ไปร่วมกิจกรรมที่วัดกับเขามาแหละครับ ตอนขากลับบ้าน รู้สึกหิวขึ้นมากระทันหัน ก็เลยแวะจอดรถที่ตลาดขายของสด ที่มีชื่อว่า "ตลาดน้อย" เพื่อหาอะไรกินก่อนนอนซะหน่อย ซึ่งตลาดน้อยอยู่ใจกลางเมืองอุบลเลยครับ ถามใคร (ที่เป็นคนอุบลฯ) ใครๆ ก็รู้จัก

ผมใช้เวลาเดินดูบรรยากาศในตลาดสักพัก สุกท้ายผมก็มาจบที่ร้าน "ปากหม้อ" ครับ ^^ เมนูนี้ถือเป็นเมนูยอดฮิตของคนแถวนี้อ่ะครับ เป็นอาหารที่ดัดแปลงพัฒนามาจากอาหารญวน

ซึ่งเขาจะนำแป้งข้าวจ้าวไปละลายน้ำ จากนั้นก็นำมานึ่ง ห่อใส่ไส้ที่ทำจากหมูสับผัดกับผัก (แล้วแต่สูตรนะครับ แต่ส่วนใหญ่จะใช้หมูสับผัดกับต้นหอม) แล้วก็นำมาเสิร์ฟพร้อมกับน้ำจิ้มที่มีรสเปรี้ยวหวานครับ ^^ ซึ่งร้านที่ผมไปนั่งกินนั้น ไม่มีชื่อร้านครับ เป็นร้านในตลาด บ้านๆ ธรรมดาๆ นี่แหละครับ ไม่ได้สไตล์ไฮโซโกอินเตอร์กับเขาหรอกครับ ^^ เมนูก็ไม่ได้มีมากมายหลายหลากไปจากปากหม้ออ่ะครับ ก็มีแต่ปากหม้อ แต่ก้มีปากหม้อหลายแบบหน่อย แค่นั้นเอง ^^

รสชาติของอาหาร

ฮืม...... ถ้าจะให้ผมให้คะแนนความอร่อยของร้านนี้ ถ้าให้คะแนนเต็มห้าดาว ผมก็ให้อยู่ที่ระดับสีดาวครึ่งเลยนะ ถ้าเทียบกับราคาตามที่คุณเห็นในเมนูด้านบนนั้นอ่ะ ผมว่าโอเคมากๆ เลย ^^ เพียงแต่ว่า ผมว่าน้ำจิ้ม ถ้าเพิ่มรสเปรี้ยวอีกนิดกับหวานอีกหน่อย มันจะตัดรสเค็มของไส้ในได้พอดีเลย ^^

บรรยากาศของร้านอาหาร

ก็อย่างที่บอกไปข้างต้นอ่ะนะครับว่า ร้านนี้ตั้งอยู่ในตลาดสด ^^ คุณจะไม่ได้ยินเสียงนกเสียงกา หรือเสียงหมูหมากาไก่เลยครับ มีแต่เสียงแม่ค้าพ่อค้าโสเหล่กัน(พูดคุยเรื่อยเปื่อย) เกี่ยวกับวิชาณิตศาสตร์ที่มักจะมีการคำนวนแบบความน่าจะเป็นของความฝันซะมากกว่า ซึ่งแม่ค้าทั้งหลายท่านนี้จะต้องเสียตังค์สอบในทุกๆ วันที่ 1 และ วันที่ 16 ของทุกเดือนอ่ะนะครับ อิอิอิอิ

แล้วก็หลากหลายเรื่องราวที่คุณไม่อยากรู้แต่คุณก็ต้องรู้ ฮ่าๆๆๆๆๆ เสียงตะโกนคุยกันของแม่ค้าต่อรองราคากัน แทบจะดังข้ามตลาดเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เพลินดีครับ ที่ได้มานั่งฟังและนั่งดูวิถีชีวิตของคนอื่นๆ เขาบ้าง

ที่สำคัญ ร้านอาหารในนี้ส่วนใหญ่จะเป็นร้านขนาดเล็กๆ ที่มีเพียงพื้นที่ 4 ตารางเมตร (2x2) สำหรับวางอุปกรณ์ในการปรุงอาหารของแม่ค้า และก็มีม้านั่งยาวเพียงหนึ่งตัวที่อยู่หน้าร้าน ที่พอให้ลูกค้านั่งได้เพียง 4-5 คน เท่านั้น ถ้าจะกินเอาความเอร็ดอร่อย คงละเลียดกินไม่ได้หรอกครับ ลูกค้าคนอื่นๆ ยืนเข้าคิวรอนั่งกินอยู่ด้านหลังครับ ถ้าอยากนั่งกินสบายๆ ต้องไปช่วงสายๆ หน่อยอ่ะครับ ช่วง 8 โมง ถึง 8 โมงครึ่ง ช่วงเวลานี้ นั่งแช่ได้ครับ หรือไม่ก็ซื้อไปกินที่บ้านครับ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อ้อ!! ได้นั่งดูแม่ค้าโชว์วิธีการทำปากหม้อให้ดูด้วยครับ ชมกันแบบใกล้ชิดเลย ^^

เวลา เปิด-ปิด ทำการ

ทุกวัน (ถ้าแม่ค้าไม่ป่วยหรือติดธุระ) เวลา 05 : 00 (โดยประมาณ) ถึง 09 : 00 (โดยประมาณ)

โดยส่วนตัวแล้ว ผมไม่ชอบไปนั่งร้านอาหารใหญ่ๆ นะครับ เพราะคนส่วนใหญ่ ชอบคิดว่า เขาจ่ายเงินแล้ว เขาต้องได้ความเป็นส่วนตัวด้วย ซึ่งความเป็นส่วนตัวที่คนอื่นต้องการ มันรวมมาถึงความเป็นส่วนตัวของเราด้วย ^^ ซึ่งมันทำให้ผมรู้สึกอึดอัด บางทีกินไปแล้วอาหารมาเปื้อนหนวดเคราของเรา เรากินมูมมามเพราะความอร่อย ซึ่งคนอื่นเขามองแล้วรู้สึกขยะแขยงก็มี ความเป็นส่วนตัวของเขาเนี่ยมันกว้างมาถึงมารยาทของทุกคนภายในร้านด้วย ^^

ผมก็เลยชอบไปนั่งกินร้านที่ตลาดมากกว่า เถื่อนได้เต็มที่ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ แถมบางทีก็ได้คุยกับคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักกันก็มี มันได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างจากพวกเขานะ อีกอย่างหนึ่ง คือผมทำงานฟรีแลนท์ ผมจำเป็นต้องรู้จักคนมาก การที่ผมไปนั่งกินร้านอาหารในตลาดแบบนี้ บางทีผมก็ได้งานทำป้าย งานออกแบบ หรือแม้แต่งานซ่อมรถและปักผ้ามาเผื่อน้องๆ ผมด้วย ผมว่ามันโอเคดีออก ^^ เสียอย่างเดียว ไม่ได้แต่ลูกสาววัยรุ่นของแม่ค้าจากร้านต่างๆ นี่แหละ ฮ่าๆๆๆๆๆ

ก็หากว่า ใครมีโอกาสมาเยี่ยมเยือนเมืองอุบลฯ แล้วอยากสัมผัสวิถีของชาวบ้านด้วย ผมแนะนำว่า ควรไปนั่งกินอาหารในตลาดสดนะครับ ได้ฟิวส์มากเลย และก็ถ้าอยากกินปากหม้อร่อยๆ คุ้มราคา ผมแนะนำว่าให้มากินอยู่ร้านที่ตลาดน้อยเลยครับ ^^

ส่งท้ายกันด้วยรูปของเจ้าของร้านตัวน้อยๆ ที่มาช่วยคุณแม่ขายปากหม้อทุกๆ เช้า ครับผม ^^ ถ้ามาวันธรรมดา ก็จะเห็นแค่แว็บเดียวเท่านั้นแหละครับ เพราะสาวน้อยต้องไปโรงเรียน ^^ สาวน้อยก็จริง แต่น้อยแบบอุ้มไม่ไหวอ่ะครับ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ