วันนี้ก็มาต่อกันเรื่องเล็บอีกครั้งหนึ่งนะคะ จะเล่าถึงลูกค้า ที่เป็นมาจากประเทศ ชิลี เธอชื่อ ลอเร่ เธอหาร้านฉันเจอจากการแนะนำของคนที่ยิม ลอเร่ไปยิมที่เดียวกับฉันแต่คนละเวลากัน ฉันไปตอนเช้าส่วนลอเร่ไปตอนเย็น จึงไม่เคยเจอกันที่ยิมเลย แต่ถ้ามีวาสนาต่อกันก็ต้องได้เจอกันจนได้ เริ่มต้นเธอก็เข้ามาสอบถามราคา และต้องการจะทำฉันว่างพอดี ก็เลยตบตกลง และก็ลงมือทำกันเลย ก็ตามปกติเลยเวลาทำเล็บฉันก็จะพูดคุยกับลูกค้า เบื้องต้นคือถามความต้องการว่าต้องการจะทาสีอะไร และทำทรงเล็บแบบไหน และถามข้อมูลพื้นฐานทั่วไป เป็นการเก็บข้อมูลฐานลูกค้าไปในตัว ก็คือ มาจากประเทศอะไร รู้จักร้านของฉันได้อย่างไร มาเที่ยวหรือว่า มาอยู่ที่นี่ ชอบกินอาหารไทยรึเปล่า บางคนสงสัยถามเกี่ยวอาหารเกี่ยวอะไรกับร้านเล็บ ตอบเลยว่าไม่เกี่ยวกับร้านทำเล็บ แต่เกี่ยวกับร้านอาหารก็พี่ชายมีร้านอาหาร มันก็โยงใยเอื้อกันได้หมด ฉันกับลอเร่พูดกันถูกคอดีมาก ฉันก็ถามเกี่ยวกับประเทศชิลี แต่มีอย่างนึงที่ไม่เคยรู้มาก่อนก็คือ ที่นั่น เต้าหู้ นมถั่วเหลือง มีราคาแพงมาก ไม่เหมือนประเทศไทย ที่มีราคาถูกมาก ฉันก็ตลกตัวเอง ที่ไปซื้ออัลมอนด์มิลค์ มากินซึ่งแพงมาก ของถูกและดีเช่นกันกลับมองข้าม มาดูผลงานการทำเล็บของฉันดีกว่าว่าจะออกมาเป็นอย่างไร
ลอเร่มีร้านขายเครื่องเงิน และเธอก็เป็นนางแบบถ่ายงานเอง ดังนั้นเล็บจึงต้องสวยและดูดี เวลาถ่ายรูป เพื่อนำเสนอ แหวน หรือกำไล ลอเร่บอกฉันว่าบางคนก็ติติงเรื่องเล็บของเธอว่าทำมาไม่สวย แต่งานที่ฉันทำให้ เธอบอกว่าสวยงามและสมบูรณ์แบบมาก และเธอจะกลับมาทำเล็บกับฉันอีก ฟังแล้วชื่นใจค่ะ หลังจากทำเล็บเสร็จเราก็แลกIG กัน อย่างที่ฉันเคยเขียนไปแล้ว ว่าลูกค้าบางคนคุยกันถูกก็กลายมาเป็นเพื่อนกัน
