สวัสดีดีคะเพื่อนๆทุกคน...วันนี้เอาน้ำผักผลไม้มาฝากทุกคน...ถึงแม้เราไม่ได้เป็นโรคอะไร แต่ก็ต้องดูแลสุขภาพของตัวเองให้ดี การรักษาด้วยยาหมอ คือเราไม่ชอบนะ เหมือนการรักษาสมัยนี้ไม่ได้เป็นการรักษาให้หายขาด เหมือนเพราะเชื่อให้กลับหาหมออีก ไม่จบไม่สิ้น ยาสมัยนี้กินมากๆสะสมร่างกายอีก....อันนี้ไม่ได้เอาต้านคุณหมอหรือพยาบาลนะ...แล้วแต่เหตุผลส่วนบุคคล ใครจะทำวิธีใดก็แล้วแต่ เราเป็นคนที่ปลอดยาหมอ เพราะเราออกกำลังกายและดื่มน้ำผักผลไม้วันละสองแก้ว ดื่มเยอะได้ยิ่งดีและน้ำสามอย่างนี้ช่วยชุดชีวิตคนมาแล้วด้วย แบ่งปันความรู้ที่ประสบเจอมากับครอบครัวตัวเอง
เมื่อสามปีที่ผ่านมา พี่ชายที่อยู่เมืองไทย ได้ล้มป่วยลง ด้วยมะเร็งตับ เพราะพี่ชายดื่มเหล้าและดื่มบุหรี่จัด เมื่ออายุได้ 45 ปี ก็ล้มป่วย ก็พาส่งโรงพยาบาล ทางหมอก็ทำการ เอ็กเซอเรย์ ส่องหาสาเหตุ ก็ค้นพบเจอ ตับไม่เหลืออะไรแล้ว จะให้รักษาหมอก็หมดปัญญารักษา หมอก็ให้ส่งตัวกลับบ้าน หมอบอกว่า คงมีชีวิตรอดได้แค่สองวัน แต่ด้วยที่พวกเราสามัคคีและสู้ จะปล่อยให้พี่ชายเราตายได้ไง เรานี่อยู่อเมริกา โทรศัพท์และส่งเงินให้น้องสาว ทันให้หาซื้อ หัวบีรูท แอปเปิลเขียว และ แครอทมา เราก็ไม่รู้ว่ามันได้ผลไม่ได้ผล แต่ขอให้ได้ทำอะไรสักอย่างก็ยังดี...พี่ชายนอนในห้องช่วยตัวเองไม่ได้ ไม่แรง แค่พูดยังฟังไม่รู้เรื่องเลย... น้องสาวเราได้ทุกอย่างมาครบ รีบจัดการ ทุกอย่างทันที ขั้นแรก น้องสาวทำการสวนกาแฟก่อน คือการสวนน้ำกาแฟ เข้าทางทวารหนัก แล้วให้อั้นไว้ให้นานที่สุดเท่าที่ทำได้ การทำแบบนี้เพื่อขับพวกสารพิษออกและทำให้เส้นเลือดทำงาน
การสวนกาแฟ ถ้าคนที่ช่วยตัวเองไม่ได้ให้ เอากระโถนมาลองที่ก้นไว้ น้องสาวเราทำให้พี่ชาย ทุกอย่าง ไม่มีอายไม่มีรังเกียจ พอสวนกาแฟเสร็จทำความสะอาดและกลังจากนั้นน้องสาว ก็ทำการคั้นน้ำผักสามอย่างนี้ ให้พี่ชายดื่ม ทำแบบนี้วนไป สวนกาแฟ วันละ สามครั้ง และดื่มน้ำผักสามอย่าง วันละ ห้าถึงหกแก้ว
ทำแบบนี้ แต่ห้ามให้กินพวกสารปรุงแต่งรสชาติใดๆตัดขาดเลย น้องทำแบบนี้ช่วยชีวิต พี่ชาย อาทิตย์แรกๆเริ่มขยับแขนได้ อาทิตย์ที่สองเริ่มขยับขาแขน อาทิตย์ที่สามเริ่มพูดรู้เรื่อง อาทิตย์ที่สีเริ่มขยับตัวเองนั่งเอง ได้ สองเดือนผ่านไป กินข้าวเองได้ นั่ง และพยายามออกกำลังกาย เดือนที่สามเริ่มออกเดินนอกบ้าน แต่ต้องคอยพยุงหน่อยเพราะยังไม่แรง...อาการพี่ชายเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ คราวนี้ก็เดินไปไหนมาไหนได้สบายๆ และกลับไปเช็คกับหมอ หมอเห็นยังตกใจ เป็นไปได้ไง พี่ชาย เดินได้ และมีสุขภาพดีขึ้น ตอนที่เราโทรศัพท์คุยกับพี่ๆน้องๆในบ้าน บอกให้ทุกคนสู้ เหนื่อยก็ต้องทน และได้คุยกับพี่ชายด้วย บอกให้สู้ คือกำลังใจน่ะสำคัญ ต้องขอบคุณทุกคนที่บ้านจริงๆ ถึงแม้เราจะอยู่ไกลแต่เราให้พลังใจและซัพพอร์ตพวกเขาทุกอย่าง ให้ความรู้ พวกเขา ...ผลบุญที่น้องๆและหลานๆทำขอส่งบุญกุศลถึงทุกคน...ทำดีเพื่อนครอบครัว และเพื่อสังคมให้มากๆขึ้น สิ่งใหนพี่ช่วยได้พี่ช่วย ...สังคมไทยและทั่วโลก มันความเห็นแกได่และความเห็นแก่ตัวเยอะมากขึ้น....ตอนนี้พี่ชายหายดี แต่ยังต้องดื่มน้ำผักผลไม้อยู่
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามกันเสมอมา เนื้อหาสามารถเอาไปแบ่งปันผู้อื่น เอาตัวของพี่ชายแนะนำพวกเขาไปเลย...
Photo by 