นึกถึงสมัยเรียนที่ต้องตื่นตั้งแต่หกโมง อาบน้ำอาบท่าเดินไปโรงเรียน สมัยนั้นรถราไม่จำเป็น เพราะเราไม่ได้เร่งรีบ
พอไปถึงหอนาฬิกาก่อนเข้าโรงเรียน ต้องตรงปรี่ไปที่ร้านตรงข้ามเจ๊กเปี๊ยะ สั่ง 'ปาตั๊งโก๋' มารองท้องสะหน่อย เพื่อนที่เดินไปด้วยรีบสะกิดใหญ่ กระซิบกระซาบบอก 'เขาเรียก ปาท่องโก๋' อย่างตาลีตาเหลือก เหนียมอาย
สักเดี๋ยวเด็กอนุบาลเกงแดงจูงมือผู้ปกครองมา เสียงดังยกใหญ่ 'แม่คับๆ หนูจะเอาปาตั๊งโก๋'
ผมนี่ต้องหันไปหาเพื่อนแล้วแสดงสีหน้าแห่งชัยชนะ บอกแว้ว เขาเรียก ปาตั๊งโก๋
แม้เวลาจะผ่านมาเนิ่นนาน แม้ร้านเจ๊กเปี๊ยะจะปิดปรับปรุง แต่ไม่รู้ร้านปาตั๊งโก๋ยังเปิดอยู่ป่าว
ใครเป็นลูกค้าร้านเดียวกันบ้างครับ
... นอนต่อแปป ...
วันนี้จะไปงานบวชเพื่อน..ไปหากระเพาะปลาฟรีสักโต๊ะ 55555