ผมเป็นคนนึงที่เป็นคนไม่เก่ง ตั้งแต่เรียนมา ผมจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นพลเมืองชั้นสองตลอด คือเราจะได้ยินคำชมว่าเก่งจังเลย แต่ไม่ได้เป็นคำชมที่เค้าบอกเรา แต่เค้าบอกกับคนอื่น
พอโตขึ้นมาเรื่อยๆ เราก็จะกลายเป็นภาพความทรงจำของคนใกล้ตัว ที่เราจะไม่ค่อยได้รับการตัดสินใจอะไร มีบางสิ่งที่เราทำได้ดี เรารู้สึกภูมิใจ เราก็เก็บมันไว้คนเดียว เพราะบอกใคร ก็ไม่มีใครเข้าใจในสิ่งที่เราทำ
ถ้าจากทั้งหมดที่ผมเล่ามา เราอาจจะคิดว่าคนๆนี้จะมีชีวิตที่มีความสุขได้อย่างไร ในเมื่อไม่มีใครยอมรับ
แต่เรื่องจริง ผมกลับมีความสุขมาโดยตลอด เป็นเพราะว่า ผมตัดสินตัวเอง จากที่ตัวเราเป็น เรารู้ว่าเราได้พยายามเต็มที่แล้วหรือยัง
ยิ่งโตขึ้นมา ความเชื่อยิ่งชัดเจน เรื่องคนเรามีความถนัดที่ต่างกัน ถ้าเราทุกคนเข้าใจเรื่องนี้ จะไม่มีใครต่อว่ากัน เพราะความถนัดที่ต่างกัน ช่วยทำให้เราสร้างสิ่งที่สวยงามจากจุดด้อยของแต่ละคน
ความผูกพัน รอยยิ้ม การช่วยเหลือ มาจากการที่เราแก้ปัญหาให้กับคนอื่น ด้วยความถนัดของเรา เมื่อเราช่วยเขาได้ รอยยิ้ม ความภูมิใจ ความผูกพันก็จะเกิดขึ้น
ถ้าวันนี้เรากำลังนั่งร้องไห้กับปมด้อยของเรา ก็ขอให้เปลี่ยนความคิดใหม่ เพราะจุดด้อย ช่วยสร้างสิ่งที่สวยงาม ให้กับการพบผู้คนที่ใช่ ที่ช่วยแก้ปัญหาของเราได้
และหากวันนี้เราเหนื่อยกับการทำงาน นั่นแหละ คือความสุข ความภูมิใจของเรา ที่เราสามารถช่วยเหลือคนอื่นได้ ทำให้เขามีความสุข เกิดรอยยิ้ม และความผูกพันอย่างเป็นธรรมชาติ
แล้วเราจะต้องรอให้ใครมาชมเรา เราจะให้ความสุขเกิดมาจากคนอื่นตัดสินหรอ
เราตัดสินตัวเอง ด้วยตัวเองดีกว่าครับ ไม่ว่าเราจะเก่ง ไม่เก่ง อะไรก็ตาม ถ้าสิ่งที่เราเป็น ช่วยทำให้คนอื่น โดยเฉพาะตัวเราเองมีความสุขได้ ไม่ว่าใครจะมองอย่างไร ใครจะตัดสินเราอย่างไร ก็คงไม่ประโยชน์อะไร ที่เราจะต้องมาเศร้า ให้กับคนที่รู้จักเราแค่เพียงด้านเดียว
Thanks for reading.
Author: Tawa Siriwach
https://www.tawasiriwach.com
More : www.facebook.com/tawasiriwachlife
www.facebook.com/TawaDesign
บทความย้อนหลังเกี่ยวกับ Steemit ครับ
- วิธีแปลงจาก SBD เป็นเงินบาทครับ
https://steemit.com/thai/@tawasiriwach/computer-tips-25-steem-dollars-dash-blocktrades-eacb44b88ac4c - เว็บ bx เว็บที่ใช้แปลงเป็นเงินบาทครับ
https://steemit.com/thai/@tawasiriwach/computer-tips-19-exchange