Burda anladığım vazgeçmek insan ilişkilerinde meydana gelen hadise ise bunu iki ayrı durumda değerlendirmek daha sağlıklı olur kanımca, şöyle ki; insan bir yerden bir yere yolculuğunda bir insanı kullanıyorsa buna vazgeçmek denmez çünkü bu ilişkide gelinecek nokta bellidir ama iki insan birlikte bir yola adım atıyor ve yolun bir yerinde biri artık vazgeçme noktasına geliyorsa bu bambaşka bir durumdur. Vazgeçen ya verdiği sözde samimi olmamıştır hiç bir zaman, biz buna aldatmak diyoruz ya da yola çıkarken hissetikleri konusunda samimi değildir güvensizlik vardır kendinde. Sonucu vazgeçmek ile noktalanan ilişkilerde dönüp geriye bakılırsa şayet biri o yola hiç çıkmamıştır aslında, hem kendini hem yol arkadaşını aldatmıştır, diğeri ise bütün samimiyetine rağmen yalnız yürümüş ama bunu kendine ve yanındakine itiraf edememiştir...
Bu güzel yazı için teşekkürler, dileğim odur ki vazgeçmek neticesine varacaksa bir ilişki yolun başında olsun, kimse incinmesin, kırılmasın...