Öğrencilik, özellikle üniversitede öğrencilik ciddi bir sorumluluğu da beraberinde getirmektedir. Bir yandan kendine iyi bir gelecek planı oluşturan birey, bir yandan bunları gerçekleştirmek ve sosyal hayatına vakit ayırabilmek için paraya ihtiyaç duyar. 20’li yaşlara gelmiş bir insan için ise ailesinden ve ebeveynlerinden para istemek, para beklemek çok kolay kabul edilesi bir durum değildir. Hatta bazen öyle durumlar olur ki, evden para alsanız bile yine de ay sonunu getiremediğiniz zamanlar olur. Bu yüzden çoğu üniversiteli, muhakkak bu 4-5 senenin belirli dönemlerinde çalışmak zorunda kalır. Çalışmak dediğimizde aklıma ilk gelecek olan yerler ise muhakkak cafeler ve barlar oluyor.
Zira çoğu üniversiteli kredi veya burs aldığı için sigortalı bir işte çalışmak ciddi bir risk taşıyor. Bu tarz cafeler ve barlarda ise günlük usulü çalışıldığı için öğrenciler iş aradıklarında direk böyle yerlere başvuruyor. Bu tarz cafeler ve barlar, genellikle çalışan garson ve komi ihtiyacını öğrencilerden karşılamaktadır. Düşük ücretli çalıştırmayı amaç edinmiş bu yerlerde çalışma şartları ise pek iç açıcı durumda değil. Çalıştığım bir barda, haftanın 6 gününden günde 12 saat mesai şartları vardı. Ve bu çalışma temposu, şu an büyük şehirlerin çoğunda aynı standartlarda bulunuyor. Ciddi bir yorucu iş temposu ve sosyal hayatın neredeyse sıfırlanması sonucu kazanılan para ise günlük 40 ve 60 lira arasında değişiyor.
Öğrenciler için kendi içinde birçok avantaj barındıran bu cafeler, bu avantajları sunduklarının farkındalar ve karşılığını misliyle istiyorlar. Özellikle Marmara bölgesindeki ufak işletmelerde ciddi bir doluluk oranı varken, buradan maksimum kazanç elde etmek isterken şart olarak sundukları haftalık 72 saatlik bir çalışma saati, zaten sürekli olarak katlanılabilecek bir iş olmadığı için birçok öğrenci birkaç aylık maaşını alıp bu kazançla işten ayrılıyor, ve yerine yeni bir öğrenci aynı sirkülasyonu devam ettirmek için giriyor. Böylelikle cafe eleman eksiğini hep kapatıyor. Öğrenciler ise zorlu bir çalışma serüveni olsa bile karşılığında ihtiyaçları olan parayı kazanmak için buna katlanmak durumunda kalıyorlar.
