Mutsuzluğun resmini biliyorum,
ki o resimde bende yer aldim.
Çıkması ağır bir resim.
Öyle bir resim ki tüm cenazelerden yas kara'sini çalıp üstüne giyinmistir.
Beyaz da "siyah"tır, mavide, yeşilde "siyah"tir.
Tüm kıyafetler siyahtır...
Bir tek yüzler gri,
o yüzler ki; "misafir olarak ağırladığı"nı, artık ev sahibi sanmanın arada kalmışlığının nişanesi...
Her herbirinin içindeki travmalar, orda geleceklerini hapsalmistir...
Herkes susmustur...
Çünkü susmak birçok konuşmayı kendine hapsetmistir...
Çalınmıştır ordaki yüzlerden tebessumun rolü.
Çıldırmanın kapsamından dönmüşlerdir son yoculuklarinda...
O resimde, Bende...
Bende o resimde
Siyah ve griydim.
Ve yorgunuydum bitmez bir yolculuğun.
Yolcusuydum, sessizce mutsuzluğun...
