در حالی که خورشید بی رحمانه می تازد بر ماسه های بیابان، ایتاچی با قلبی تپنده از پله های قلعه پایین می رود و می خواهد در را بگشاید که صدایی او را بر جا متوقف می کند. صدایی نرم و ملایم، اما آمرانه. صدایی