🇵🇱
Dziś od rana wiedziałem, że to będzie ważny dzień.
Trening progowy 3×2 km — jednostka, która nie wybacza chaosu.
Albo masz kontrolÄ™, albo wszystko siÄ™ rozjeĹĽdĹĽa.
Po ostatnich doświadczeniach jedno było pewne — tym razem nic nie zostawiam przypadkowi. Jedzenie ogarnięte, timing ogarnięty, głowa też ustawiona. Bez improwizacji.
Na siłownię wszedłem spokojnie. Bez napinki. Rozgrzewka i wejście na bieżnię — od razu czuć różnicę. Brak tego „pustego” uczucia. Energia stabilna, ciało pracuje jak trzeba.
Pierwszy odcinek — start trochę za szybko, ale szybka korekta. Nie pod ego, tylko pod tętno. Schodzę z tempa, łapię zakres. I to ustawia cały trening.
Drugi odcinek — pełna kontrola. Bez szarpania, bez walki. Tempo ustawione, tętno w ryzach. Dokładnie tak powinien wyglądać próg.
Trzeci odcinek — moment prawdy. Zwykle tutaj zaczyna się walka. Dziś dalej kontrola. Tętno rośnie, ale przewidywalnie. Bez chaosu. Do samego końca.
To pierwszy trening w tym bloku, gdzie naprawdę czuję, że steruję intensywnością, a nie tylko reaguję na to, co się dzieje.
Różnica? Jedzenie. Timing. Decyzje przed treningiem. To, co ostatnio rozwaliło jednostkę, dziś ją ustawiło.
Po treningu brak „zgonu”. Jest zmęczenie, ale kontrolowane. Typowy próg — nie walka o przetrwanie.
To nie był trening na granicy możliwości.
To był trening na granicy kontroli.
🇬🇧
From the morning I knew this would be an important session. Threshold workout 3×2 km — the kind of training that doesn’t forgive chaos. You either control it, or it falls apart.
After recent experience, one thing was clear — this time nothing is left to chance. Nutrition on point, timing on point, mindset ready. No improvisation.
I started calmly. No pressure. Warm-up, then treadmill — and immediately I could feel the difference. No “empty” feeling. Energy was stable, body responding well.
First interval — started a bit too fast, but corrected quickly. Not ego-driven, but heart-rate driven. Slowed down, locked into the right zone. That set the tone.
Second interval — full control. No fighting, no fluctuations. Pace steady, heart rate under control. Exactly how threshold should feel.
Third interval — the key moment. Usually this is where the struggle begins. Today — still in control. Heart rate rising, but predictably. No chaos. All the way to the end.
This was the first session in this block where I truly felt that I control the intensity, not the other way around.
The difference? Nutrition. Timing. Decisions before the workout. What broke the session last time — today made it work.
No collapse after the run. Fatigue — yes, but controlled. A proper threshold session, not survival mode.
This wasn’t about pushing limits.
This was about staying right on the edge of control. 🔥
This report was published via Actifit app (Android | iOS). Check out the original version here on actifit.io
