Podazaj czerwonym szlakiem / Po červené stezce #4

Zdravím kolemjdoucí
Pozdrowienia dla wszystkich wokół

Bohumín je město v České republice kousek od Polských hranic. I když jde o malé město, má zajisté co nabídnout. Jednou se zajímavostí je mimo jiné architektura. Hlavní dominanty města Bohumína vznikly na přelomu 19. a 20. století. Jde o stavby z ostře pálených neomítaných červených cihel v novogotickém stylu. Přestože byly ještě donedávna opomíjeny, nyní jsou odborníky vysoce ceněny a památkově chráněny. Dvanáct z nich je součástí Naučné stezky po červených cihlách v Bohumíně. Stezka má 19 kilometrů a můžete ji projet na kole či obejít pěšky.
Rozhodl jsem se s vámi sdílet pár příspěvků, kde bych chtěl presentovat pár fotografií této architektury. Bude 6 příspěvků jednou týdně, počínaje 31.5.

Bogumin to miasto w Czechach przy granicy z Polską. Mimo, że jest to małe miasteczko, z pewnością ma coś do zaoferowania. Jedną z atrakcji jest między innymi architektura.
Główne zabytki miasta Bohumín powstały na przełomie XIX i XX wieku. Są to budynki z ostro wypalanej, nieotynkowanej czerwonej cegły w stylu neogotyckim. Choć do niedawna były zaniedbywane, obecnie są wysoko cenione i chronione przez ekspertów. Dwanaście z nich jest częścią Bohumińskiej ścieżki edukacyjnej z czerwonej cegły. Trasa ma 19 kilometrów i można ją przejechać lub obejść na piechotę.
Postanowiłem podzielić się z Wami kilkoma postami, w których chciałbym zaprezentować kilka zdjęć tej architektury. Będzie 6 postów raz w tygodniu, począwszy od 31.5.

@zirky/podazaj-czerwonym-szlakiem-po-cervene-stezce-1
@zirky/podazaj-czerwonym-szlakiem-po-cervene-stezce-2
@zirky/podazaj-czerwonym-szlakiem-po-cervene-stezce-3
@zirky/podazaj-czerwonym-szlakiem-po-cervene-stezce-4
@zirky/podazaj-czerwonym-szlakiem-po-cervene-stezce-5
@zirky/podazaj-czerwonym-szlakiem-po-cervene-stezce-6

Dnešní příspěvek je: Filiální kostel Svaté Kateřiny Alexandrijské a sv. Jakuba St. ve Vrbici

Na základě doporučení obecního zastupitelstva ze 14. března 1908 a 11. prosince 1909 se 3. února 1910 konala ustavující schůze Katolického spolku pro výstavbu nového vrbického kostela.
Základní kámen nového filiálního kostela sv. Kateřiny Alexandrijské a sv. Jakuba St. ve Vrbici, do něhož bylo vloženo kovové pouzdro s německy psanou pamětní listinou, posvětil za hojné účasti zástupců nejrůznějších spolků a místních občanů o svatodušní neděli 19. června 1910 fryštátský děkan a bohumínský farář Thomas Dudek.
Nový filiální kostel sv. Kateřiny Alexandrijské a sv. Jakuba St. ve Vrbici posvětil bez účasti biskupa 12. listopadu 1911 generální vikář Jiří Kolek z Fryštátu a později v průběhu roku 1913 slavnostně vysvětil samotný vratislavský kníže-biskup Georg kardinál Kopp.
Od doby svého vzniku byl kostel vážněji poškozen pouze během leteckého náletu 26. dubna 1945. Válečné škody byly tehdy odhadnuty na zhruba 12 tisíc korun, kdy ve vzdálenosti 3 metry od zdi kostela explodoval granát. Ten zcela zničil tři vitráže v presbytáři.

Dzisiejszy post to: Kościół filialny św. Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Święty Jakub i Vrbica

Na podstawie zaleceń rady miejskiej z 14 marca 1908 r. i 11 grudnia 1909 r. 3 lutego 1910 r. odbyło się inauguracyjne posiedzenie Stowarzyszenia Katolickiego na budowę nowego kościoła w Vrbicach.
Kamień węgielny pod nowy kościół filialny św. Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Święty Jakub we Vrbicach, w której umieszczono metalową skrzynkę z niemieckim aktem pamiątkowym, dziekan frysztacki i proboszcz bohumiński Thomas Dudek, przy hojnym udziale przedstawicieli różnych stowarzyszeń, dokonali konsekracji dziekana frysztackiego i proboszcza bohumińskiego i lokalnych mieszkańców.
Nowy kościół filialny św. Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Święty Jakub we Vrbicach został konsekrowany bez udziału biskupa 12 listopada 1911 r. przez wikariusza generalnego Frysztatu Jiří Kolka, a później w 1913 r. został uroczyście konsekrowany przez księcia-biskupa wrocławskiego Georga kardynała Koppa.
Od momentu powstania kościół został poważnie uszkodzony dopiero podczas nalotu 26 kwietnia 1945 r. Zniszczenia wojenne oszacowano wówczas na około 12 tys. koron, gdy granat eksplodował w odległości 3 metrów od muru kościoła. Doszczętnie zniszczył trzy witraże w prezbiterium.