Kiam Ariel aperis sur la akvo, li vidis grandan ŝipon plena de maristoj kantante kaj dancante. La okuloj de Ariel brilas, kiam ŝi vidas la fortan junulon, kiun la maristoj nomas Princo Erik. Ariel enamiĝis ĉe unua vido. Subite la ĉielo fariĝis malluma kaj fulmo frapis. La ŝipo de la Princo Erik ne estis kverelas por tiu terura ŝtormo. La ŝipo estis ŝovita de ondoj kaj Princo Erik estis ĵetita sur la bordo.
"Mi devas savi ŝin!" Ariel kriis. Li kaptis la dronan Princon, kaj naĝis al la bordo. Li tiris Princon Erik en la sablon. Princo Erik ne moviĝas kiam Ariel tuŝas sian vizaĝon milde kaj kantas belan amatan kanton por ŝi. Baldaŭ Ariel aŭdas la homojn de Princo serĉi lin. Li ne volas esti vidata de homoj. Do li kisis la Princon, tiam li rapide reiris en la maron.