W Akademii Seurat zetknął się ze sztuką dwóch innych mistrzów, która miała niewątpliwy wpływ na jego rozwój artystyczny. W kaplicy Akademii znajdują się kopie fresków Piera della Francesca z Arezzo. Drugim był ulubiony artysta jego nauczyciela Ernesta Lehmanna Ingres. Podczas zajęć w jego pracowni Seurat oprócz rysunkowych kopii z Rafaela wykonywał rysunkowe szkice z obrazów właśnie tego artysty.
W bibliotece Akademii miał także możność zapoznania się z książką, która wywarła znaczący wpływ na malarstwo XIX wieku. Michel Eugéne Chevreul, chemik i wynalazca margaryny, w 1839 opublikował wyniki swojej pracy w Manufakturze Gobelinów, gdzie był zatrudniony jako dyrektor działu produkcji barwników. Jego rozważania dotyczyły nie tylko sposobów przygotowania barwników, ale także związków występujących pomiędzy wizualnymi wrażeniami barwnymi. Opublikowana przez niego praca De la loi du contraste simultané des couleurs et de l'assortiment des objets colorés już w 1854 roku została przełożona na angielski. Była chętnie czytana przez wielu malarzy, choć na ogół za jej pilnych czytelników uważa się impresjonistów. Chevreul nie był jedynym z licznych w XIX wieku badaczy zjawisk barwnych. Bardzo dociekliwie, choć z dzisiejszego punktu widzenia w amatorski sposób, zajmował się barwą Johann Wolfgang Goethe. Opublikował on swe ustalenia w 1810 roku w dziele Farbenlehre. Jego rozważania mógły z kolei mieć wpływ na twórczość Josepha Mallorda Williama Turnera.
Większość XX-wiecznych interpretacji puentylistycznej techniki Seurata opierała się na wypowiedziach Félixa Fénéona. Zdaniem angielskiego historyka sztuki Paula Smitha Fénéon wyrażał z kolei poglądy Camille'a Pissaro, który postrzegał dokonania Seurata wyłacznie z perspektywy „naukowo” zorientowanego impresjonizmu. Fénéon przypisał Seuratowi opieranie się na badaniach Ogdena Rooda, lecz wydaje się, że Seurat znał jego dzieło dość powierzchownie i nie stosował w praktyce wynikających zeń zasad.
W kwietniu 1879 Seurat wraz z przyjaciółmi z klasy Lehmanna, Aman-Jeanem i Ernestem Laurentem, zwiedził czwartą wystawę impresjonistów. Wszyscy trzej przeżyli wówczas „nieoczekiwany i głęboki szok”. Ten szok wpłynął jednak tylko na dalszą drogę twórczą jednego z nich – Seurata. Zetknął się wówczas z obrazami Gustave'a Caillebotte'a, Mary Casatt, Edgara Degasa, Jean-Louisa Foraina, Alberta Lebourga, Claude'a Moneta a przede wszystkim artysty, który wkrótce sam stanie się gorącym wielbicielem twórczości młodszego kolegi, wspomnianego wyżej Camille'a Pissarro.
Camille Pisarro, La Maison de la Sourde et Le Clocher d'Eragny, 1886
George Seurat - Zanim powstał pierwszy obraz (1)
Georges Seurat - Dzieciństwo i szkoła (2)
Georges Seurat - Aman-Jean o Seuracie (3)
Georges Seurat - Debiut na Salonie (4)
Georges Seurat - Puvis de Chavannes (5)
Georges Seurat - Akademicy i impresjoniści (6)
Georges Seurat - Lektury z czasu służby wojskowej (7)