รถเก่าแต่แรงยังดี ขับไม่ยากคันเล็ก แต่สตาร์ทยากมาก ฉันไม่มีทางเลือกต้องไปรับ BIB ก่อน2 ทุ่ม
รับ BIB กับเสื้อที่ระลึกเสร็จแล้ว แต่เจ้ารถมอเตอร์ไซค์ไม่เป็นใจเลย สตาร์ทไม่ติด ฉันสตาร์ทอยู่นานประมาณ20 นาที ก็มีน้องผู้ชายใจดีคนนึงมาช่วยสตาร์ท แต่ก็ไม่ติด ฉันเลยโทรไปรีสอร์ท 15 นาทีเจ้าของร้านเช่ามาถึง เค้าเปิดสวิทช์ ก็สตาร์ทติดเลย ฉันกลับมาถึงห้องพักก็กินข้าว วันนี้ฉันกินข้าวมื้อที่สองช้านิดนึงคือหกโมงเย็น ฉันทำกับข้าวมากินเอง คือทำกินตอนเช้าและทำใส่กล่องมากินที่สมุยด้วย เผื่อหาของกินที่ฉันสามารถกินได้ลำบาก ฉันเข้านอนตั้งแต่2 ทุ่มหลับสนิทดีมาก ตั้งนาฬิกาปลุกตี 4 ฉันตื่นอาบน้ำ แต่งตัว และคิดว่าต้องไปถึงจุดสตาร์ทไม่เกินเวลาเวลา 05.20น. แต่ฉันท้องเสีย เข้าห้องน้ำ 5 รอบ หมดไส้หมดพุงเลย แต่ฉันก็ต้องไปแล้ว ระหว่างทางก็หวั่นใจว่าจะปวดท้องอีกแต่ปรากฏว่าไม่ปวดท้องแล้ว
ฉันไปถึงจุดสตาร์ทเวลาประมาณ 05.30น. ก็ยืดเส้นและวอร์มอัพ ระหว่างรอเวลาปล่อยตัว พอ6 โมงตรงก็ปล่อยตัวระยะ ทาง 10.5 กิโลเมตร ระยะทางในกิโลเมตรแรกคือทางลงเนิน ฉันแอบคิดเวลาเข้าเส้นชัยต้องล้ามากแน่เลย ในช่วงแรกฉันวิ่งตามที่ฉันซ้อมไว้ คือวิ่งประมาณเพซ 7.5-8 ก็จะทำเวลาได้อยู่ที่ไม่เกิน 1.20ชม. ฉันจิบน้ำทุกครั้งที่เจอซุ้มน้ำ เส้นทางสำหรับฉันคิดว่าถือว่าดี เลยค่ะ ไม่ค่อยมีเนินเลยส่วนมากจะเป็นทางเรียบ
นี่คือรูปตอนกลับตัวกิโลเมตรที่ 5 ไปวนในวัดก็จะเป็นพื้นทรายแต่แค่ระยะทางสั้นๆ ผ่านครึ่งทางมาแล้วการหายใจของฉันก็ยังดีอยู่ พอถึงระยะกลับตัวเราก็จะเห็นได้ว่ามีใครวิ่งสวนมาบ้างนั่นคือคนที่วิ่งตามหลังมา การวิ่งครั้งนี้ฉันไม่หันมองด้านหลังเลยค่ะ เพราะคิดว่าฉันคงไม่ใช่คนสุดท้าย เพราะครั้งนี้ฉันมีการเตรียมตัวมาประมาณนึง พอกิโลเมตรที่ 8-9 ฉันรู้สึกว่าเรี่มมีแรงเหลือและเร่งความเร็วเพิ่มขึ้น เพราะคิดไว้แล้วว่า พอกิโลเมตรสุดท้ายต้องเหนื่อยแน่เลยเพราะว่าขึ้นเนิน 500เมตรก่อนเข้าเส้นชัย คนเดินกันเยอะมากทั้ง นักวิ่งระยะ5 km.และ10.5km. ฉันกัดฟันมีเท่าไหร่ใส่หมด แต่สปีดก็เท่าเต่าคลานอยู่ดี และแล้วฉันก็เข้าเส้นชัยจนได้ มาดูผลงานของฉันดีกว่าค่ะ ว่าเป็นอย่างไรบ้าง
ทำเวลาได้ 1.16ชม. ช้ากว่าที่เคยซ้อม 8 นาที แต่ฉันพอใจ ในผลงานครั้งนี้ มาดูกันเลยดีกว่า
รวมทั้งหมดที่เข้าแข่งขัน 470 คน ฉันได้ลำดับที่ 227
แยกตามเพศ 252 คน ฉันได้ลำดับที่ 85
แยกตามอายุ 89 คน ฉันได้ลำดับที่ 28
วิ่งเสร็จหายเหนื่อยเลยค่ะ ฉันไปรับเหรียญและกลับ รีสอร์ท เพราะต้องเก็บของ ฉันต้องไปขึ้นเรือตอนเวลาเที่ยงตรงพอดี ที่รีสอร์ทบริการดีมาก ไปส่งด้วย ขากลับฉันก็หลับเหมือนเดิม ถ้าไม่หลับฉันจะเมาเรือ
การไปแข่งมินิมาราธอนครั้งนี้ เป็นการเติมเชื้อไฟในใจให้ลุกโชนขึ้นมาเลยค่ะ ฉันมีแรงบันดาลใจที่จะกลับมาซ้อมให้ดีขึ้น การวิ่งครั้งนี้ฉันไม่มีอาการปวด เหมือนที่วิ่งปีที่แล้ว ครั้งนี้ฉันมีความรู้สึกว่า ตอนที่ซ้อมเหนื่อยกว่าอีก ก็น่าจะใช่ เพราะเวลาซ้อมฉันจะซ้อมวิ่งเกินระยะทางคือ มากกว่า10กิโลเมตร เอาจริงๆในตอนนี้ ฉันหลงรักการวิ่งเข้าอย่างจังแล้วค่ะ มันมีเสน่ห์ และมีความท้าทาย ความท้าทายนี่แหละที่ฉันชอบ และการวัดผลก็ไม่ยากด้วย มีระยะทางกับเวลา เป็นตัวชี้วัด สำหรับฉันเพิ่มเติมอีกนิดนึงแต่สำคัญก็คือ ความสุขและความสนุก ที่ได้วิ่ง
Epถัดไปฉันจะมาเล่าถึงการซ้อมวิ่งเส้นทางใหม่ว่าจะสนุกแค่ไหน