ခရီးသြားတာကိုဝါသနာပါေသာက်မ..

ကရင္ျပည္နယ္..သံေတာင္ႀကီၿမိဳ႔က..ေနာ္ဘူေဘာဆိုတဲ့ေတာင္ပါ.. သဘာဝကေပးထားတဲ့..အလွတရားေတြျပည့္ႏွက္ေနေသာေနရာေလး.. အပ်ိဴေရမပ်က္ေသးေသာ..အပ်ိဴစင္ေလးအလား.. ပကတိအလွတရားေတြ..ေတာေတာင္ရဲ႕ရနံ႔ေလးေတြ လတ္ဆတ္ေသာေလကိုရႉရိႉက္ရင္း..

မေတြ႔တာ.အခ်ိန္ေတြၾကာေပါ့.. ေမ့ခဲ့ရင္လည္း..အျပစ္မဆိုသာ အျပစ္႐ွိတာက..က်မရယ္မို႔ ေမ့လက္စေပမဲ့..မေမ့ဖို႔.. အမွာစကားေလး..ေျပာၾကားရင္း မဂၤလာပါလို႔... ခ်ိဴသာစြာျဖင့္..ႏွႉတ္ခြန္းဆက္လိုက္ပါတယ္မိတ္ေဆြ။ ရီရီေဆြ MSC

မဂၤလာပါ. စတီးမစ္မိတ္ေဆြမ်ား.. က်မလည္း..အေၾကာင္းအမ်ိဴးမ်ိဴးေတြေၾကာင့္..စာမေရးျဖစ္တာၾကာပီ။စည္းကမ္းအရ..ထုတ္ပယ္သင့္ပီထင္တယ္။

မနက္က..ေက်ာင္းဆရာမေလးတစ္ဦးရဲ႕ဖုန္းဝင္လာပါတယ္။"အန္တီ..ေမးစရာေလး႐ွိလို႔ပါ..အာဇာနည္ေန႔အေၾကာင္းေဟာေျပာရမွာမို႔..က်မဖတ္ထားတာတစ္ခုက၊ဗိုလ္ခ်ဴပ္က

11.7.2018..ဒီေန႔မနက္ေလးနာရီစြန္းစြန္းမွာ..ကိုယ့္အသက္ ၅၆ ႏွစ္ျပည့္ပီေပါ့....။ ကိုယ္ျဖတ္သန္းခဲ့အသက္တာမွတ္တိုင္နံပါတ္ ၅၆

က်မရဲ႕အျမင္ေလးတစ္ခု ဒီပို႔စ္ေလးတစ္ခုနဲ႔ပတ္သက္လို႔..အျငင္းပြားဖြယ္ျပသနာေလးေတြ..ျမင္ေနေတြ႔ေနရလို႔ပါ။

ဒီေခါင္းစဥ္ေလးနဲ႔ဒီလိႉင္းဂ်ာနယ္မွာ..က်မေရးခဲ့တာေလ..။ အခုလည္း..သူတို႔အေၾကာင္းပါဘဲ။ အလႉ႔႐ွင္က..ဂ်ာမဏီႏိူင္ငံသားမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့..U Do and Jutta ဆိုေသာ..အလႉ႔႐ွင္ဇနီးေမာင္ႏွံပါ။

က်မလည္း..ေရြႇတိဂုံဘုရားကို၊မၾကာခဏေရာက္ေပမဲ့..ေနာင္ေတာ္ႀကီးေစတီအေၾကာင္းမသိခဲ့ပါဘူး။ေနာက္မွ..ဗဟုသုတႂကြယ္ဝတဲ့တူေလးတစ္ေယာက္ေျပာျပလို႔သိရတာပါ။ သက္ငယ္စကား..သက္ႀကီးၾကားဆိုတာ..အဲဒါျဖစ္ႏိူင္တယ္။

က်မစာေရးက်ဲသြားပါတယ္..မအားတာကိုအေၾကာင္းျပလို႔လည္းရပါတယ္..စာေရးဖို႔ဖီးလ္ငုတ္သြားတာကလည္း..

ျဖစ္ျခင္တာထက္..ျဖစ္သင့္တာကိုေရြးလိုက္ရတာလည္း..ဘဝတခုပါဘဲ..။ဘယ္လိုဘဝေတြပါလိမ့္...

နူံခ်ာလြန္းတဲ့လူသားတေယာက္ျဖစ္တဲ့က်မရဲ႕မ်ိဴး႐ိုးက..ဟိုးယခင္ေခတ္က၊ေစာ္ဘြားတဦးရဲ႕ေဆြေတာ္မ်ိဴးေတာ္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္... အဲဒီပုဂၢိဴလ္ႀကီးဟာ..က်မရဲ႕အဘိုးပါ။ဖြားဖြားရဲ႕အေဖျဖစ္ပီး..

ဒီေန႔ေတာ့...ဘာေရးရမွာလဲ..စဥ္းစားရင္းနဲ႔..၊ခ်ာခ်ာလည္ေနတာဘဲ။စာေရးတယ္..စာေရးတယ္နဲ႔လြယ္လြယ္ေလးလို႔၊

က်မအေနနဲ႔ေရးျခင္တာေတြ၊ေရးစရာေတြ...အမ်ားႀကီးပါ။အကိုအရင္းျဖစ္သူ၊ေဆး႐ုံတက္ေနရလို႔၊သြားပီးေစာင့္ေ႐ွာက္ရတာတမ်ိဴး၊ျပန္လာေတာ့လည္း..ဆိုင္အလုပ္၊အိမ္အလုပ္ေတြကတဖုံ။ဘယ္ဟာကိုစပီးေရးရမွန္းကိုမသိေတာ့ေအာင္ျဖစ္ေနေလရဲ႕။

မသြားျခင္ပါဘူးကြာ...။ဒါေပမဲ႔လည္း..ေရာက္ရျပန္ပီ။ ဘုရားေဟာေတြထဲမွာ..မစည္ကားအပ္ေသာေနရာ..၃

မေန႔က..Henry Aung ရဲ႕ထိုအၾကည့္ဆိုေသာပို႔စ္တခုကိုဖတ္လိုက္ေတာ့..ရင္ထဲမွာစူးစူး႐ွ႐ွျဖစ္သြားတယ္။စိတ္ထဲမွာ နာက်င္ေသာခံစားမူ႔က..ဟိုး..အတိတ္ဆီသို႔၊ေခၚေဆာင္သြားတယ္ေလ....။

ဒါကေတာ့..မနၱေလးၿမိဳ႔မွာ..အေကာင္းဆုံး၊အသန္႔႐ွင္းဆုံးနဲ႔ ေစ်းလည္းအႀကီးဆုံး..ျပင္ပေဆး႐ုံႀကီးတခုျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ..ေဆး႐ုံတက္ေနတဲ႔က်မရဲ႕အကိုအရင္းကိုျပဳစုေစာင့္ေ႐ွာက္ေနရလို႔..စာေရးက်ဲသြားတယ္။ေရာဂါကေတာ့..

ဒီေန႔ေတာ့...ကိုယ္တိုၿမိဳ႔ မွာ၊ပိေတာက္ပန္းေတြပြင္႔လိုက္ၾကတာ။အိမ္တိုင္း..လမ္းတိုင္းမွာ၊ပိေတာက္ရနံ႔ေတြ..သင္းပ်ံ႔လို႔ ေနေလရဲ႕။ လွရက္ပါေပ႔..ပိေတာက္ရယ္။ ဒီေလာက္လွတဲ့ပိေတာက္...ရနံ႔ေလး..သင္းပ်ံ႔ေမြႇးေနေပမဲ့..