Franciszek Żmurko był jednym z najpopularniejszych malarzy polskich o międzynarodowej renomie w końcu XIX wieku. Ten dość kłopotliwy dla historyków sztuki fakt pokrywano milczeniem. Jego obrazy dopiero

Franciszek Żmurko, Gwiazda zaranna, przed 1908 Gwiazda zaranna była tematem, do którego Żmurko wielokrotnie wracał. Największa wersja pewnie nigdy nie ujrzy światła dziennego. Spoczywa w magazynie Muzeum

W 1886 roku ukazał się w Londynie album z reprodukacjami obrazów Żmurki, zatytułowany Boudoir. Nie była to jedyna zagraniczna publikacja poświęcona jego twórczości, która ukazała się, gdy Żmurko był u

Jedyny chyba poważny tekst poświęcony Żmurce w ostatnich latach został napisany przez Dariusza Konstantynowa i jest na szczęście dostępny online. Autor sporo miejsca poświęca opisowi jednej z pracowni

Franciszek Żmurko, Ogień, ok. 1896 Na terenie pomiędzy dzisiejszą Koszykową i Noakowskiego, gdzie wkrótce miały powstać budynki Politechniki Warszawskiej w 1896 roku, otwarto II Wystawę Higieniczną. Było

Franciszek Żmurko, Zygmunt August i Barbara Radziwiłłówna, Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Franciszek Żmurko, Portret kobiecy, przed 1900 Ten portret jest dość nietypowy dla Żmurki. Nie ma w nim nawet najmniejszej aluzji do sfery erotyki, we wzroku portretowanej jest siła i pewność siebie.

Franciszek Żmurko, Zmora, ok. 1900 Malarstwo Żmurki było zakorzenione w tradycji malarstwa europejskiego. Nawet dokładnie wiadomo, że jego mistrzem był Tiepolo. Tak jak dla Boznańskiej mistrzem był Velazquez.

Franciszek Żmurko, Zygmunt August, przed 1900 Przypominam, że na dpoll.io cały czas trwa głosowanie na najlepszego malarza prezentowanego tu do tej pory (poza Matejką i Młodą Polską). Na razie wygrywa…

Franciszek Żmurko, Kazimierz i Esterka (?), ok. 1890, MNW Szkice Żmurki są kwintesencją jego żywiołowego malarstwa. Jest coś co łączy Żmurkę z Jacksonem Pollockiem i taszystami.

Franciszek Żmurko, W upojeniu, ok. 1900, MNW Jeden z ciekawszych obrazów Żmurki jest w fatalnym stanie i raczej trudno liczyć na jego konserwację. Na dpoll.io cały czas trwa głosowanie na najlepszego malarza

Franciszek Żmurko, Autoportret, 1910 Ten autoportret Żmurki jest niezwykłym pokazem malarskiego kunsztu i pewności ręki. Trzech alegorycznych postaci nie identyfikują żadne atrybuty otwierając drogę do

Franciszek Żmurko, Dama na tle skał, 1887, Muzeum Narodowe w Kielcach Jest jeszcze trzeci aspekt nowoczesności Żmurki. Koniec XIX wieku to okres odchodzenia od malarstwa, które miało tworzyć iluzję

Franciszek Żmurko, Portret kobiecy, 1893

Franciszek Żmurko, Pieśń wieczorna, 1893 Pieśń wieczorna rozpoczynała późniejszy okresu twórczości Żmurki, w którym miejsce skandalizujących aktów coraz częściej zaczynały zajmować, kierujące myśli widzów

Franciszek Żmurko, Laudamus feminam, ok. 1900 Pod koniec życia Żmurko zmienił sposób przedstawiania kobiet na swoich obrazach. Żywiołowy erotyzm zastąpiła nastrojowość. Franciszek Żmurko, Studium do obrazu

Franciszek Żmurko, Sen (Śpiąca) Oczywiście najbardziej "nowoczesna" w twórczości Żmurki była swoboda obyczajowa jego obrazów. Doskonale wpisywał się w trend liberalizacji obyczajów w czasach

Franciszek Żmurko, Studium młodej kobiety, ok. 1900, MSŁ Żmurko, pozostając poza kręgiem Młodej Polski, a nawet będąc jemu przeciwstawiany przez jej wrogów, i nie odcinając się od swych akademickich korzeni,

Jednym z pierwszych obrazów namalowanych przez Franciszka Żmurkę w Warszawie była „Śmierć Mesaliny”. „Kolce” (1883 nr 23) postanowiły przybliżyć warszawskiej publiczności treść tego obrazu.

W numerze 1 z 1886 roku „Figaro warszawski” tak komentował publikację albumu Żmurki.