Słyszysz piorun, myślisz: Zeus! Słyszysz piorun, myślisz: Thor! Słyszysz piorun, myślisz: Perun! Otóż nie! Nic bardziej mylnego! Już dziś na arenę wbija ON cały na... cały na czarno! Adrian, zmiennik

Siemka ludziska! Naprawdę mega się cieszę, bo już 30.03.2023 będzie miała premierę moja pierwsza książka! Nadal nie mogę uwierzyć w to, że to się właśnie dzieje i moje marzenia się spełniają! Tak więc,

Plany na publikację drugiej części "Ocalonego" jak na razie pozostają planami... Dawno tu nic nie wrzucałam skupiając się bardziej na publikacji na moim drugim koncie, dlatego dziś w końcu zebrałam

Obiecałam, że będę systematyczna w publikacji i że będę to robić częściej, a tu już mija miesiąc i dalej nic... Nie martwcie się, kontynuacja tego opowiadania wkrótce się ukaże, jednak razem z moją

Gdyby ktoś z Was chciałby sobie przeczytać jeszcze raz od początku całą historię, publikuje spis treści, żebyście nie musieli szukać daleko, daleko postów. Wiem, że pojawiały się niesystematycznie i w

Jayden pogryzając jabłko przemierzał pole targowe Librey. Szukał właśnie jakiegoś kupca, który byłby chętny zabrać go ze sobą na północ. Chłopak uznał, że już dość długo po wcześniejszej podróży był w

Kiedy wreszcie dotarł do gospody, zastał starszą siostrę w bardzo złym stanie. Malia najwyraźniej już o wszystkim jej opowiedziała. Gerat podszedł do Sheili i przytulił siostrę, by ją pocieszyć. — Sheila,

Koń Evina błąkał się koło targu. Gerat wskazał go palcem. — Malia! Wskakuj na konia i pędź do gospody! Pewnie Sheila i dziewczynki czekają tam na nas! Malia podbiegła do zwierzęcia i wdrapała się na siodło.

Evin otworzył oczy. Było jeszcze ciemno, ale na wchodzie widniała już lekko jasna łuna zwiastująca nadejście nowego dnia. Chłopak powoli wstał i założył ubranie. Od razu skierował się do stajni, by osiodłać

Evin czuł się zmęczony. Czuł też, że jego wierzchowiec więcej już nie wytrzyma. Odkąd ponad trzy godziny wcześniej chłopak rozstał się z karawaną, z którą podróżował z Pustyni bez przerwy na odpoczynek

Malia stała w oknie na drugim piętrze w domu rodziców Branna. Robiła tak codziennie, odkąd ojciec chłopaka zabronił jej wychodzić z domu. Dzień w dzień stała w oknie i wpatrywała się w południową drogę

Podróż z powrotem na północ mijała Evinowi dużo szybciej i lepiej niż ta na południe. Nie przeszkadzał mu już nawet pustynny piasek. To, co razem z Jaydenem odkryli w czasie ich wędrówki z Matrycą, napawało

Gerat wstał wcześnie rano, kiedy było jeszcze ciemno. Evina nie było już od ponad dwóch miesięcy i chłopiec przyzwyczaił się już do trybu życia, jaki obrał po wyjeździe starszego brata. Kiedy Evin opuścił

Evin gwałtownie zatrzymał swojego wierzchowca. Już kilka dni wcześniej opuścili pustynię i zagłębili się w gęsty las. Teraz chłopak pilnie obserwował teren szukając jakichkolwiek oznak ludzkiej bytności

— Gdzie on jest!? — zawołał lekko zdenerwowany Mikks. Nienawidził, kiedy Spavner opóźniał ich wędrówkę. Grara popatrzyła na człowieka. Bawiło ją jego zdenerwowanie i pośpiech. Ludzie zawsze się gdzieś

Nie zwlekając, przyjaciele zjedli posiłek i ruszyli w dalszą podróż. Chcieli przebyć jak największy kawałek drogi, zanim słońce osiągnie zenit. — Pogoda zapowiada się świetnie — zauważył nagle Jayden,

Dzięki temu, że zakupili konie na targu, mogli przebyć zdecydowanie dłuższą drogę, niż gdyby szli pieszo. Pod koniec dnia Evin i Jayden nie widzieli już nawet ciemnego zarysu Librey na horyzoncie. Otaczała

— Co ci się stało w twarz? Jesteś jeszcze brzydszy niż wcześniej — powiedział nagle Jayden bez cienia złośliwości. Evin odruchowo dotknął policzka, na którym teraz widniała cienka, jasna blizna po pojedynku

Evin nieśpiesznie przemierzał zatłoczony plac targowy. Zakrył usta chustą, by nie wdychać razem z powietrzem wszechobecnego pyłu, który wzlatywał w powietrze z każdym krokiem zebranych na targu ludzi.

Jayden ruszył dalej. Chciał znaleźć kogoś, z kim mógłby ewentualnie zabrać się do Fortess. Jak już zdążył zauważyć, w tym miesiącu do Librey nie przybył Bernard, kupiec, z którym Jayden często podróżował.