Kto czytał o naszych przygodach sprzed dwóch tygodni
(kto nie czytał , to proszę, oto link ) ten wie, że - mimo różnych perypetii - mój syn wręcz domagał się kolejnej wycieczki w góry.
Długi weekend majowy nie nadawał się niestety na jakiekolwiek wyjście z domu, bo pogoda była fatalna. Na szczęście kolejny weekend był bardzo udany pogodowo, i już od piątku słyszałem pytania: "pójdziemy w góry?, "kiedy pójdziemy na wycieczkę?" itd itp.
Obiecałem, że jak tylko pogoda w niedzielę wypali, to wstajemy rano i ruszamy do lasu.
Zaplanowałem, że dojdziemy do Kamiennego Lasu.
Miejsce sprawdziłem wcześniej ( link ). Opowiadałem o nim w domu, więc syn całą drogę snuł domysły "jak to może wyglądać, ten Kamienny Las?", "skąd w środku lasu tyle kamieni?", "kto je tam przyniósł, i po co?".
Zanim jednak doszliśmy na miejsce, czekał nas przyjemny spacer starą leśną drogą, która w dawnych latach służyła leśnikom, a teraz powoli zarasta, tworząc uroczy (lecz dziki) szlak turystyczny.
Pod szczytem góry Skalite wyszliśmy na nową, szeroką drogę leśną. Ta droga została stworzona kilkanaście lat temu, by leśnicy mogli wywozić drewno na ciężarówkach (a było co wywozić - epidemia kornika spustoszyła nasze lasy świerkowe, ale to opowieść na inny czas).
Tuż za zakrętem czekało na mnie jedno z moich ulubionych miejsc na górze Skalite - kamieniołom.
Nie miałem zbyt wiele czasu na wspinaczkę, ale - chcąc zrobić zdjęcia okolicy - musiałem wyjść troszkę wyżej, gdyż świeżo zazieleniony las skutecznie zasłaniał mi widok.
Pod kamieniołomem mieliśmy chwilę przerwy, następnie ruszyliśmy dalej przez przełęcz Siodło.
Od przełęczy czerwony szlak zaczyna mocno wspinać się pod górę.
To było drugie tak strome podejście na trasie (pierwsze było na starej drodze), tym razem jednak pojawiło się narzekanie. Narzekanie na szczęście szybko się skończyło, gdy wyminął nas - truchtając pod górę - jakiś Pan.
Gość około 50tki biegł pod górę! Niby tylko truchtał, ale stromizna była konkretna. Rzuciłem tylko "szacun" gdy nas mijał. Pan uśmiechnął się lekko, po czym zniknął za zakrętem trasy :)......
Po kilkunastu minutach wspinaczki dotarliśmy na miejsce. Niektórzy potrzebowali odpoczynku ;).
No dobra - myślę, że wszyscy zasłużyliśmy na chwilę oddechu. To miejsce nadawało się na to idealnie.
Tutaj powinna zakończyć się zaplanowana przeze mnie trasa.
Zejście na dół czerwonym szlakiem, i do domu.
Jednak, stojąc na skałach, dostrzegłem w dole ludzi, idących jakąś ścieżką po drugiej stronie góry. Nastąpiła więc szybka zmiana planów - "chodźmy dalej, zobaczymy co tam jest".
I to był dobry plan! ;)
Idąc dalej czerwonym szlakiem, dotarliśmy do przełęczy "Becyrek".
Na "Becyrek" schodzi się w dół z "Kamiennego Lasu", dalej szlak czerwony prowadzi znów w górę, na Skrzyczne.
My jednak wybraliśmy szlak zielony, prowadzący drugim zboczem góry w dół, do Górnego Szczyrku.
Po drodze, w środku lasu, natrafiliśmy na taki piękny dom.
Ehhh... wypić rano kawę na tej werandzie, wsłuchując się odgłosy lasu i śpiew ptaków...
Dalsza część trasy upłynęła nam na delektowaniu się soczystą zielenią świeżo rozkwitniętego lasu.
Na dole, świat do swej palety barw dołożył jeszcze biel kwitnących jabłoni.
Tak barwnie zakończyła się nasza wycieczka.
View this post on TravelFeed for the best experience.