Byłaś tam o świcie tuż po tym jak śmierć odeszła wróciło życie Spojrzałaś w Jego oczy Mistrza nie poznałaś przed sobą mgłę miałaś przecież ciągle płakałaś Imię twoje wypowiedział z oczu spadła zasłona

Keralka. Jest. Nawet bardzo mocno. Jest. Mohanlal, Mammootty, palma kokosowa. No wszystko jest. Na miejscu, na mapie, na łodzi. Bez ryb, ale z chęcią. Bez ryb, ale w Łodzi. Cenna jak pierścień rybaka.

Kilka miesięcy temu popełniłem pewną złożoną wariację poetycką. Zastanawiając się nad językiem, słowami, znaczeniem i komunikacją, wypluwałem z siebie kolejne piętra niby-definicji. Efekty... efekty możecie

Szperając w cyfrowo zakurzonych zapiskach sprzed lat znalazłem interesującą wariację poetycką. Myślę, że warto się nią podzielić ze społecznością Steemita, choćby dla obopólnie przyjemnej zabawy językiem

kraty namiętnie całują wschodzące słońce dochodzi do zbliżenia którego nikt nie przewidywał żwir największy ekshibicjonista wszechczasów demonstruje swoje niewidzialne narządy płciowe zmieniło się oblicze

czechosłowackie matki rewolucji piwa nie piją biwakują w tatrach stosy husytów aksamit prasują ogień wzniecają przy pomyślnych wiatrach Poem by Bacus15 Photo from Pixabay

jezus zje zus Poem by Bacus15 Photo from Flickr

rybak wydrze rybę wydrze Poem by Bacus15 Photo from Pixabay

państwo wyrasta z lufy karabinu państwo to walka z reakcją chemiczną państwo to przelew mobilny na konto krwi do pobrania w formacie grobowym Poem by Bacus15 Photo from Pixabay

nabiał nawiał Poem by Bacus15 Photo from Pixabay

cześć ich pamięci dyskowej na krzyżu część ich pamięci niegodna całować ósmej dzierlatki z dziesiątego piętra pięść w ich pamięci nosi zapach mleczy wedle młodej mody lenin rany leczy Poem by Bacus15 Photo

Dość stary wierszyk. Napisany kiedyś w knajpie na serwetce. Czasy najcięższej depresji i wspominaniu dawnych lat. A w tych wspominkach nadszedł obraz mojego... ojca? Nigdy go nie miałem. Wolał alkohol